EditorialΠολιτική Υγείας

Editorial: Όταν το «μπούλινγκ» φιμώνει την αλήθεια και στην Υγεία

Τα τελευταία τρία χρόνια όσοι εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με τα στελέχη και τους υπουργούς της οδού Αριστοτέλους στο υπουργείο Υγείας, γνωρίζουν καλά ότι η έννοια της αλήθειας έχει πάει πια περίπατο…

Όχι επειδή αυτή (η αλήθεια) δεν διατυπώνεται από τους υπουργούς, αλλά επειδή αυτή αποκρύπτεται συχνά πυκνά ακόμη και από τους εκπροσώπους του Τύπου.
Γεγονός βέβαια καθόλου τυχαίο καθώς οι ένοικοι της οδού Αριστοτέλους απεδείχθησαν τελικά ιδιοφυείς στο να εκφοβίζουν και να φιμώνουν δημοσιογράφους και ΜΜΕ.

Αρκεί κανείς να θυμηθεί πόσοι δημοσιογράφοι στη προσπάθειά τους να αποκαλύψουν ένα ρεπορτάζ ή ακόμη και να κάνουν αρνητική κριτική σε μία πολιτική απόφαση, βρέθηκαν έρμαια των αρνητικών σχολίων στα social media και ιδιαιτέρως στο δημοφιλές Facebook.

Επί ημερών αυτής της κυβέρνησης, έχει εφαρμοσθεί ένα πρωτότυπο σύστημα «μπούλινγκ» που όμως φαλκιδεύει πλήρως την ελευθεροτυπία και την αλήθεια: Οποιοσδήποτε γράψει κάτι αρνητικό για τους κυβερνώντες, κινδυνεύει να εκτεθεί ανεπανόρθωτα στις δημοφιλείς σελίδες του Facebook και στη συνέχεια βέβαια να δει το όνομά του να αναγράφεται φαρδιά πλατιά ως εχθρός της κυβέρνησης και του κόμματος, σε φίλια ΜΜΕ όπως φυσικά τα κομματικά έντυπα.

Και φυσικά κινδυνεύει να διασυρθεί και από τους δεκάδες εθελοντές σχολιαστές και «τρολ» της κυβέρνησης που σπεύδουν κάθε φορά να ενισχύσουν ως σύγχρονοι χειροκροτητές, την άποψη του υπουργού που μιλά για τον τάδε και τον δείνα δημοσιογράφο που τόλμησε να ρωτήσει το αδιανόητο!

Και αν περιορισθεί σε αυτό, είναι μάλλον ευχής έργον. Αν όμως κάποιος εκ των ενοίκων του υπουργείου Υγείας διαρρεύσει με άνεση φυσικά ότι ο τάδε ή ο δείνα δημοσιογράφος τα «παίρνει» και είναι παπαγαλάκι του τάδε ή εκείνου του κόμματος. Άντε να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας.

Άντε να αποδείξεις ότι εσύ δεν ανήκεις σε εκείνα τα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΝΔ που πληρώνονται με το «κομμάτι» ή που αμείβονται για να διασύρουν πολιτικούς ή που είναι σε λίστες pay roll!

Και όπως έλεγε και η γιαγιά μου, αν σου βγει το όνομα…
Άντε να αποδείξεις ότι εσύ ζεις με τον κουρεμένο μισθό σου, με την αγωνία του ενοικίου και της επιβίωσης.

Όμως μ αυτά και μ αυτά και με τον φόβο αυτόν, υπονομεύεται πλήρως η αλήθεια, καθώς ακόμη και οι άλλοτε αποκαλυπτικοί και δραστήριοι δημοσιογράφοι οδηγούνται σε αυτολογοκρισία από την ανησυχία τους μην τους πιάσει στο στόμα τους ο κάθε Συριζαίος ή ο κάθε υπουργός.

Και αυτή βέβαια είναι η καλύτερη περίπτωση. Καθότι υπάρχουν και χειρότερες. Οι μόνο κατά φήμην ελεύθεροι και… δημοκρατικοί Αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ (διότι υπάρχει διαφορά), όταν αντιληφθούν ότι εκπρόσωπος του Τύπου τολμά π.χ. να σχολιάσει ότι τα νοσοκομεία ή τα Κέντρα Υγείας έχουν ελλείψεις προσωπικού και υλικών, το αυταπόδεικτο δηλαδή, αμέσως κατατάσσεται στη λίστα με τους εχθρούς.

Έτσι αυτομάτως αποκλείεται από το να …πλησιάσει στα 100 μέτρα την οδό Αριστοτέλους ή να λάβει κάποια ενημέρωση εκτός βέβαια των καθοδηγούμενων Δελτίων Τύπου που ως γνωστόν παρουσιάζουν την εικόνα του ΕΣΥ ως σχεδόν …μαγευτική.

Μπροστά σε όλους αυτούς τους κινδύνους λοιπόν είναι να αναρωτιέται κανείς πως μπορεί να υπάρξει απρόσκοπτη δημοσιογραφία και δημοσιογραφία των αποκαλύψεων; Πως μπορεί να υπηρετήσουν τα ΜΜΕ τη Δημοκρατία που ουσιαστικά αυτός είναι και ο ρόλος τους, να κάνουν δηλαδή κριτική στην εκάστοτε εξουσία και να μην την αφήνουν σε ησυχία ώστε, να νοιώθει πάντα στο σβέρκο της την πίεση και τον έλεγχο;
Διότι κύριοι αυτό είναι Δημοκρατία… Ο έλεγχος της εκάστοτε εξουσίας…
Άλλα αυτές είναι μάλλον ξένες λέξεις για τους κυβερνώντες…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Editorial: Η εσκεμμένη πολιτική και επικοινωνιακή ανικανότητα του υπ.Υγείας

Σχετικά άρθρα

Close