sport-medicineΕιδήσεις ΥγείαςΤραυματισμοί

Αθλητικές κακώσεις: Ποιες είναι οι πιο συχνές και με ποια αθλήματα συσχετίζονται;

Για τους περισσότερους αθλητές, αν όχι για όλους, η νίκη είναι το μεγάλο ζητούμενο, είτε πρόκειται για ερασιτέχνες είτε πρόκειται για επαγγελματίες, είτε πρόκειται για τοπικούς αγώνες είτε πρόκειται για διεθνείς ή Ολυμπιακούς. Η νίκη μπορεί να είναι ο απλός τερματισμός, η διάκριση, η πρωτιά, η κατάρριψη ενός προσωπικού ή ακόμα κι ενός παγκόσμιου ρεκόρ.

Η διαφορά επιπέδου και στόχευσης όμως δεν αλλάζουν το γεγονός ότι ο δρόμος προς τη νίκη μπορεί να κρύβει κάποιους κινδύνους.

Ο αθλητής προκειμένου να ξεπεράσει τον εαυτό του και να πετύχει το στόχο του πολλές φορές πιέζει και καταπονεί το σώμα του. Αυτό οδηγεί σε μικροτραυματισμούς και σε σοβαρότερους τραυματισμούς. Οι πιθανότητες δε για κάθε είδους τραυματισμό αυξάνονται αρκετά στα αθλήματα έντονης καταπόνησης και κίνδυνο επαφής (π.χ. ποδόσφαιρο).

Σε όλες δε τις περιπτώσεις το σώμα χρειάζεται την έγκαιρη διάγνωση και τη σωστή θεραπεία έτσι ώστε να παραμένει πάντοτε υγιές και να δυναμώσει σωστά, όπως εξηγεί ο κ Χρήστος Θέος, Διευθυντής Ορθοπαιδικής Κλινικής, ιδιωτικού θεραπευτηρίου.

Ενδεικτικά, κάποιες από τις κακώσεις με τις οποίες μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος ένας αθλητής είναι:

Αιμάτωμα

Αιμάτωμα ονομάζεται το συσσωρευμένο αίμα σε κάποιο σημείο του σώματος, που συνοδεύεται από τοπικό οίδημα. Συμβαίνει λόγω ρήξης στο τοίχωμα ενός αιμοφόρου αγγείου, μιας αρτηρίας, μιας φλέβας ή ενός τριχοειδούς αγγείου.

Η συνήθης αιτία του είναι ο τραυματισμός, συνδέεται πρακτικά με όλα τα αθλήματα, συχνότερα με τα αθλήματα με κίνδυνο επαφής και ακόμα συχνότερα με τα αθλήματα σωματικής επαφής και σύγκρουσης (πάλη, μποξ, πολεμικές τέχνες κ.ά.) και αντιμετωπίζεται με εφαρμογή πάγου ή εναλλακτικά εφαρμογή θερμότητας, ξεκούραση, περίδεση, ανύψωση και παυσίπονα (όχι πάντα).

Θλάσεις

Οι πλέον συνήθεις κακώσεις σε άτομα με αθλητικές δραστηριότητες είναι οι θλάσεις των μυϊκών ιστών.
Οι συχνότερες είναι οι θλάσεις των μυών των κάτω άκρων, όπως η θλάση των μηριαίων μυών και η θλάση της γαστροκνημίας (γάμπα) και το πιο συνηθισμένο αίτιό τους είναι ο τοπικός τραυματισμός στην περιοχή των μυών ή στη μυοτενόντιο περιοχή κοντά στις αρθρώσεις.

Ταξινομούνται, ανάλογα με τη βαρύτητά τους, σε 1ου βαθμού (ρήξη ελάχιστων μυϊκών ινών), 2ου βαθμού (μερική ρήξη του μυός), 3ου βαθμού (πλήρης ρήξη του μυός).

Οι ποδοσφαιριστές, οι δρομείς και γενικώς οι αθλητές έχουν περισσότερες πιθανότητες να πάθουν θλάσεις, ωστόσο αυτές είναι συχνότερες σε αθλήματα που συνδυάζουν απότομη ταχύτητα και δύναμη (σπριντ, άλμα εις ύψος, τριπλούν). Δεν υπάρχει διαφοροποίηση στα φύλα και τις ηλικίες.

Διάστρεμμα

Όταν παρουσιάζεται τοπικό οίδημα, πόνος και μειωμένη κινητικότητα της άρθρωσης χωρίς αστάθεια βάδισης χαρακτηρίζεται 1ου βαθμού, 2ου βαθμού όταν υπάρχει μεγαλύτερο τοπικό οίδημα και περισσότερος πόνος.

Το διάστρεμμα ποδοκνημικής είναι η κάκωση που αποτελεί το 25% όλων των αθλητικών τραυματισμών, συνδέεται περισσότερο με το μπάσκετ, το χάντμπολ και το ποδόσφαιρο στο οποίο το ποσοστό μπορεί να φτάσει μέχρι και το 29%.

Κατάγματα

Διακρίνονται σε απλά όπου έχουμε ελάχιστη καταστροφή των μαλακών μορίων, σύνθετα όπου έχουμε και μεγάλη καταστροφή μαλακών μορίων και κατάγματα κοπώσεως ως αποτέλεσμα χρόνιας κάκωσης. Αν και υπάρχουν κατάγματα που συνδέονται περισσότερο με συγκεκριμένα αθλήματα (π.χ. ποδηλασία-κατάγματα κλείδας) αυτά που συναντώνται συχνότερα στον αθλητισμό είναι τα κοπώσεως και πιο συγκεκριμένα αυτά που συνδυάζουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις όπως το μπάσκετ, ο χορός, ο στίβος, το τένις κ.ά.

Κάκωση του ώμου

Ο ώμος παρουσιάζει το μεγαλύτερο εύρος κίνησης από οποιαδήποτε άλλη άρθρωση του ανθρώπινου σώματος, μια και δεν σταθεροποιείται από τα οστά που την σχηματίζουν, σε αντίθεση με άλλες αρθρώσεις (όπως για παράδειγμα αυτή του ισχίου).

Αντιθέτως τόσο η ακεραιότητα όσο και η κίνηση της άρθρωσης καθορίζονται κυρίως από τους περιβάλλοντες μυς, τένοντες και συνδέσμους. Κακώσεις του ώμου παρατηρούνται συχνότερα σε ρίπτες ακοντίου, σε αρσιβαρίστες και σε αθλητές χάντμπολ.

Κάκωση γόνατος

Οι κακώσεις του γονάτου διαχωρίζονται σε αυτές που αντιμετωπίζονται με συντηρητική θεραπεία (διάταση έσω – έξω πλαγίου συνδέσμου γόνατος, θλάση τετρακέφαλου – οπισθίων μηριαίων, ρήξεις οπισθίου χιαστού συνδέσμου κ.ά.) και σε αυτές που αντιμετωπίζονται χειρουργικά (ρήξη έσω – έξω μηνίσκου, ρήξη προσθίου χιαστού, ρήξη οπισθίου χιαστού σε περιπτώσεις γ’ βαθμού, κ.ά.).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Μαγνήσιο και Κάλιο: Γιατί είναι απαραίτητα για την υγεία;

 

Show More

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close