Κορονοϊός και Αθλητισμός

«Ανοσία αγέλης» λύση ή πρόβλημα;

Η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε να πάει κόντρα στο ρεύμα και να εκθέσει τον πληθυσμό της στην πανδημία του COVID-19! Πρόκειται για μία κυνική επιλογή που δεν ενδιαφέρεται για τα θύματα (στη συντριπτική τους πλειονότητα με τις παρούσες συνθήκες άνω των 80 ετών ή ανθρώπων που πάσχουν ήδη από βαριές χρόνιες ασθένειες και ως εκ τούτου έχουν ανίσχυρο ανοσοποιητικό σύστημα). Επίσης δεν λαμβάνει υπόψη του το ενδεχόμενο της μετάλλαξης του κορωνοϊου του Ουχάν σε κάτι ακόμη πιο θανατηφόρο

Δεν αποτρέπεται η πανδημία με τον εγκλεισμό

Η παραδοχή της βρετανικής Κυβέρνησης στηρίζεται στο γεγονός ότι η μετάδοση είναι αναπόδραστη και άρα δεν έχουν νόημα τα μέτρα καραντίνας.
Αρα προκρίνει μία στρατηγική που δεν επιβάλλει υγειονομικούς αποκλεισμούς αλλά:
-αυτό-απομόνωση των ήπιων κρουσμάτων

-Εισαγωγή στο σύστημα υγείας μόνο των σοβαρών κρουσμάτων
– Ατομική επιλογή αποφυγής του συγχρωτισμού

Δεν επιβάλλει αποκλεισμούς

Στην πράξη αφήνει την κοινωνία να συνεχίσει να ζει στους ρυθμούς που ήξερε στοχεύοντας στην «ανοσία αγέλης». Συγκεκριμένα η βρετανική κυβέρνηση δεν έχει προβεί σε κλείσιμο σχολείων. Αυτή η επιλογή προκύπτει από το γεγονός ότι ο κορωνοϊος του Ουχάν δεν πλήττει τα παιδιά σε επίπεδο θνησιμότητας. Επίσης στη βρετανική κοινωνία δεν είναι διαδεδομένος ο θεσμός της οικογένειας όπου η τρίτη ηλικία έχει άμεση σχέση με το μεγάλωμα των παιδιών.

Άρα οι παπούδες δεν έρχονται σε συχνή επαφή με τα εγγόνια. Από την άλλη οι Βρετανοί λοιμωξιολόγοι εκτιμούν ότι ο κίνδυνος διασποράς μέσω των σχολείων είναι αντιστρόφως ανάλογος σε σχέση με την αναστάτωση και την υποχρέωση των γονιών να κάτσουν σπίτι αντί να είναι στην εργασία τους. Προβάλλει δηλαδή την ανάγκη της επιβίωσης της πραγματικής οικονομίας ως μεγαλύτερη ωφέλεια από τους όποιους ασθενείς νοσήσουν και καταλήξουν.

Όπως εκτιμούν επιδημιολόγοι, αν το θέμα ιδωθεί κυνικά τότε από την επιδημιολογική πλευρά πράγματι αν εκτεθεί ο πληθυσμός στον COVID-19 τότε θα διαμορφωθεί ανοσία, η περιβόητη «ανοσία αγέλης». Ωστόσο το ερώτημα που αναφύεται από κοινωνιολογικής άποψης είναι το εξής: Οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες μπορούν να αντέξουν την απώλεια χιλιάδων ζωών μέχρι να επιτευχθεί η ανοσία αγέλης;

Κίνδυνος ζωής για 1,17 εκατομμύρια βρετανούς

Σε απλούς αριθμητικούς υπολογισμούς αν εκτεθεί στον κορωνοϊο του Ουχάν ο βρετανικός πληθυσμός που αγγίζει τα 65 εκατομμύρια ανθρώπους και νοσήσει το 60% (αυτή είναι η στατιστική πρόβλεψη) αυτού του πληθυσμού (δηλαδή 39 εκατομμύρια Βρετανοί) θα μπορέσει βρετανική κυβέρνηση να αναλάβει το κόστος του θανάτου του 3% των νοσούντων, δηλαδή 1,17 εκατομμύριων βρετανών πολιτών;

Απάντηση σε ένα ερώτημα που δεν είναι καθόλου εύκολη. Όπως και το που θα νοσηλεύσει αυτό το 1,17 εκατομμύριο ανθρώπων που πριν αποβιώσουν λόγω του κορωνοϊου θα πρέπει να νοσηλευτούν. Όπως και το τι θα γίνει αν εκτεθεί σε τόσο μεγάλη έκταση το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό στον κορωνοϊο και ως εκ τούτου θα πρέπει να μπει σε καραντίνα, οπότε δεν θα μπορεί να συνδράμει όχι μόνο τους νοσούντες από τον COVID-19 αλλά και από κάθε άλλο νόσημα…

Τέλος αυτή η στρατηγική δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα της πιθανής μετάλλαξης του κορωνοϊου σε κάτι περισσότερο θανατηφόρο για το γενικό πληθυσμό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Πρόστιμο για όσα γυμναστήρια ανοίξουν!

Σχετικά Άρθρα

Back to top button