ΑπόψειςΣυνεντεύξεις - Άρθρα

Αποτελεσματική Διοίκηση Νοσοκομειακών Μονάδων! Τι πρέπει να γίνει

Τα Δημόσια Νοσηλευτικά Ιδρύματα στις μέρες μας είναι δυστυχώς ενταγμένα περισσότερο σ’ ένα απαρχαιωμένο σύστημα διαχείρισης – διοίκησης και λιγότερο σ’ ένα σύγχρονο μοντέλο αυτοδιοίκησης και παραγωγής υπηρεσιών.

Αποτέλεσμα αυτού οι διοικήσεις των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων να λειτουργούν περισσότερο ως διεκπεραιωτές καταστάσεων και καθημερινών προβλημάτων και λιγότερο ως ηγέτες που θα προσαρμόσουν τις ανάγκες τους στο σύγχρονο περιβάλλον των προκλήσεων και των συνεχόμενων μεταβολών.

Η σύγχρονη διοίκηση των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων θα πρέπει αφενός μεν να προσαρμόζεται στο δημόσιο χαραχτήρα της απρόσκοπτης και συνεχούς παροχής του κοινωνικού αγαθού της Υγείας και αφετέρου θα πρέπει να διαχειρίζεται με αποτελεσματικό τρόπο τα οικονομικά της στοιχεία ώστε να πετύχει την αυτοτροφοδότηση τους με βάση τους διατιθέμενους πόρους αλλά και των άλλων εσόδων που θα μπορούσαν να αποκομίσουν.

Στο πλαίσιο αυτό η σύγχρονη διοίκηση των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων θα πρέπει να βασίζεται σε δυο θεμελιώδεις πυλώνες :

1. Διοίκηση αξιοποιώντας σύγχρονα επιχειρησιακά εργαλεία όπως:

α. Ετήσιο αλλά και τριετές επιχειρησιακό πλάνο (business plan) όλων των διεργασιών που θα δομείτε συμμετοχικά απ’ όλους τους παραγωγικούς φορείς – εργαζόμενους του Νοσοκομείου. Ειδικά κατάρτιση και παρακολούθηση προϋπολογισμών,

β. Διοίκηση με βάση κλινικά & οικονομικά αποτελέσματα. Ειδικά προετοιμασία των δομών ώστε αποτελεσματικά να αντιμετωπίζουν τα χρόνια νοσήματα που αποτελούν την υγειονομική βόμβα της εποχής,

γ. Διοίκηση ολικής ποιότητας παρεχόμενων υπηρεσιών και δημιουργία πλαισίου ανάπτυξης και καλλιέργειας μιας «κουλτούρας ποιότητας» με αρχές, όραμα και αποστολή,

δ. Κατάρτιση και παρακολούθηση προμηθειών, ειδικά αύξηση της χρήσης γενοσήμων φαρμάκων,

ε. Βελτίωση των αμοιβών προσωπικού με στόχο την παρακίνησή του για την αύξηση της απόδοσής του, σύμφωνα με τους τιθέμενους στόχους από όλα τα επίπεδα λειτουργίας του Ιδρύματος,

στ. Εισαγωγή ολοκληρωμένων νοσοκομειακών πληροφοριακών συστημάτων στο διοικητικό, κλινικό και εργαστηριακό υποσύστημα του νοσοκομείου,

ζ. Εφαρμογή και τήρηση διπλογραφικού λογιστικού συστήματος,

η. Εφαρμογή συστήματος κοστολόγησης τόσο σε επίπεδο κέντρου κόστους (ιατρικό τμήμα, εργαστήριο κλπ), όσο και σε επίπεδο φορέα κόστους (ΚΕΝ),

θ. Ενίσχυση του θεσμού του εσωτερικού ελέγχου, με δημιουργία Μονάδας Εσωτερικού Έλεγχου στο Νοσοκομείο και με παράλληλη επέκταση του έλεγχου σε όλο το εύρος των δραστηριοτήτων, όπως οι ιατρικές και όχι μόνο στις λογιστικό-οικονομικές λειτουργίες

ι. Αναβάθμιση του θεσμού και του ρόλου (με βελτίωση ίσως και του νομοθετικού πλαισίου για την επιλογή) του Διευθυντή/τρια Ιατρικής Υπηρεσίας που θα τον καθιστά ηγέτη στην διαχείριση των ιατρικών πράξεων και όχι απλό διεκπεραιωτή τους.

Στο ίδιο μήκος απαιτείται αναβάθμιση του ρόλου του Διευθυντή/τρια Νοσηλευτικής Υπηρεσίας. Με τον τρόπο αυτό το τρίγωνο ΔΙΟΙΚΗΤΗ-ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ-ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ θα αποτελέσει την αιχμή του δόρατος μιας αποτελεσματικής διοίκησης του Νοσηλευτικού Ιδρύματος

2. Απαγκίστρωση από διαπλεκόμενα, εργασιακά, οικονομικά ή άλλα συμφέροντα και αγκυλώσεις:

Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να υπάρξει μείωση της πολυνομίας και απλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου λειτουργίας των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων. Χαρακτηριστικό στην περίπτωση αυτή είναι η μη δυνατότητα χρησιμοποίησης προσωπικού, αφού δεν υπάρχει αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο, από όμοια τμήματα άλλων μονάδων υγείας όπου δεν παράγουν έργο παρά μόνο με την σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου (π.χ. Μονάδες ΠΦΥ προς Νοσοκομεία) ακόμη και όταν οι μονάδες αυτές σχεδόν γειτονεύουν.

Η απουσία αυτονομίας για τη λήψη διοικητικών, επιστημονικών και οικονομικών αποφάσεων και πράξεων από το ίδιο το Νοσηλευτικό Ίδρυμα οδηγεί στην παραπομπή τους μέσα από τις δαιδαλώδεις και δυσκίνητες δομές της δημόσιας υπηρεσίας.

Ως αποτέλεσμα, οι όποιες αποφάσεις ή δράσεις είτε να μην υλοποιούνται, είτε να διαφοροποιούνται κατά τρόπο που να μην είναι αποτελεσματικές ή να καθυστερούν, στην καλύτερη περίπτωση, για χρόνια (ειδικά αυτές που αφορούν πειθαρχικά παραπτώματα)

Μιχάλης Λοπατατζίδης, Σύμβουλος Διοίκησης Υπηρεσιών Υγείας

Σχετικά Άρθρα

Back to top button