sport-medicineΕιδήσεις ΥγείαςΤραυματισμοί

Γιατί οι γυναίκες υποφέρουν περισσότερο στα πόδια; (Συνέντευξη)

Οι γυναίκες υποφέρουν περισσότερο από τους άνδρες, εξαιτίας της εμφάνισης ορθοπεδικών προβλημάτων στα κάτω άκρα , σύμφωνα με τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα, κάτι που οφείλεται κατά κύριο λόγο, στην ιδιαιτερότητα των γυναικείων ανατομικών χαρακτηριστικών, όπως είναι πχ, η μεγαλύτερη περίμετρος της λεκάνης.
Ο ορθοπεδικός και διδάκτορας στο πανεπιστήμιο Αθηνών Παναγιώτης Νταγιόπουλος,
μας μίλησε για τα προβλήματα αυτά, για τους παράγοντες που τα προκαλούν, αλλά και για τους κινδύνους που κρύβει για τα κάτω άκρα, η επαναλαμβανόμενα λανθασμένη άσκηση.

Ο ορθοπεδικός Παναγιώτης Νταγιόπουλος

Είναι αλήθεια ότι οι γυναίκες αντιμετωπίζουν περισσότερα ορθοπεδικά προβλήματα στα κάτω άκρα από τους άνδρες;
Οι γυναίκες, λόγω κάποιων ανατομικών χαρακτηριστικών, τα οποία προκαλούν μια συγκεκριμένη μορφολογία σε όλο το κάτω άκρο (κυρίως είναι η διάμετρος της λεκάνης, η οποία είναι μεγαλύτερη από αυτή των ανδρών, καθώς οι γυναίκες είναι μπορούν να γεννήσουν παιδιά), πράγματι αντιμετωπίζουν συχνότερα κάποια ορθοπεδικά προβλήματα.

Μάλιστα αυτό είναι διαπιστωμένο πλέον κι από έρευνες , όπως είναι αυτή που έγινε στην Αμερική από την Elisabeth Arendt κι έχει να κάνει με τη συχνότητα των ρήξεων του πρόσθιου χιαστού στις γυναίκες ή οι έρευνες που πραγματοποίησε ο David Dejour, στη Λυών και αφορά στη συχνότητα του εξαρθρήματος της επιγονατίδας στις γυναίκες. Ποιες είναι οι πιο συχνές παθήσεις των κάτω άκρων στις γυναίκες και ποιοι παράγοντες τις προκαλούν;

Οι πιο συχνές σχετιζόμενες με το φύλο παθήσεις είναι το εξάρθρημα της επιγονατίδας και η ρήξη του πρόσθιου χιαστού, κυρίως στις νεότερες ηλικίες. Όταν λέμε εξάρθρημα της επιγονατίδας, εννοούμε ότι το μικρό οστό που έχουμε μπροστά στο γόνατό μας, βγαίνει σε μια παθολογική θέση προς τα έξω, εκτός του γονάτου.

Σε αυτό συνεισφέρουν πολλοί παράγοντες, όπου ένας από τους σημαντικότερους είναι η μεγάλη διάμετρος της γυναικείας λεκάνης, η δυσπλασία της τροχιλίας, η υψηλή θέση της επιγονατίδας κ.α., που όλα συνδράμουν στο βγαίνει η επιγονατίδα προς τα έξω. Να έρθουμε τώρα στη δεύτερη περίπτωση, στη ρήξη του πρόσθιου χιαστού. Αυτή είναι μια πάθηση που εμφανίζεται ακόμα πιο συχνά στις γυναίκες, κάτι που έχει ανακαλυφθεί προσφάτως και μας εντυπωσίασε.

Γιατί παρόλο που είναι μια πάθηση η οποία σχετίζεται με αθλητικές δραστηριότητες, φαίνεται ότι την προκαλούν και κάποιοι ανατομικοί παράγοντες (αρκετά εξειδικευμένοι στο γόνατο), όπως φαίνεται επίσης, ότι είναι και κάτι που έχει να κάνει με το μυϊκό σύστημα των γυναικών, το οποίο διαφέρει από αυτό των ανδρών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι όλες οι κακώσεις, των κάτω άκρων είναι αυξημένες, λόγω του ότι τα τελευταία χρόνια αφενός αθλούνται όλο και περισσότεροι άνθρωποι, αφετέρου έχει αυξηθεί και το φάσμα των ηλικιών που γυμνάζονται. Από την άλλη μεριά, έχει μεγαλώσει και η ικανότητα των γιατρών, να διαγνώσκουμε και να θεραπεύουμε όλα αυτά τα προβλήματα, πράγμα που σημαίνει με τη σειρά του, ότι έχει αυξηθεί και ο αριθμός των σχετικών επεμβάσεων που γίνονται. Πέρα όμως από το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι γυμνάζονται στις μέρες μας, στη ζωή των περισσοτέρων γυναικών έχουν μπει για τα καλά, κάποια συγκεκριμένα είδη γυμναστικής όπως είναι το πιλάτες και η γιόγκα . Τα οφέλη τους γνωστά, πότε μπορεί να αποδειχθούν και βλαβερά;
Καταρχήν όπως σωστά το θέσατε, τα οφέλη του αθλητισμού είναι σαφώς ισχυρότερα από μια πιθανότητα τραυματισμού! Δεν υπάρχει κανένα είδος γυμναστικής που να μην κάνει καλό. Καλό βέβαια είναι κάποιος να μην ξεκινάει τη γυμναστική περιστασιακά σε μια μεγάλη ηλικία, αλλά να είναι συστηματικά αθλούμενος.

Αυτά τα είδη γυμναστικής που είναι τα πιο μοντέρνα, όπως γιόγκα και πιλάτες, αν δεν γίνονται με τον σωστό τρόπο, αλλά γίνονται με λανθασμένο τρόπο επαναλαμβανόμενα, μπορεί να οδηγήσουν αρχικά σε μικροτραυματισμούς και κυρίως σε λειτουργικής φύσεως προβλήματα – να μην ανησυχείτε, αποκλείεται να ΄΄σπάσει΄΄ κανείς το πόδι του κάνοντας πιλάτες ! – .

Εάν επαναλαμβανόμενα γίνονται οι ασκήσεις λανθασμένα, τότε δημιουργούνται μικροτραυματισμοί και κυρίως λειτουργικής φύσεως πόνοι , που θα αφορούν στους μυς του κορμού, τους κοιλιακούς και τους ραχιαίους, στους μυς του αυχένα και πολύ συχνά στους μυς του κάτω άκρου. Είναι πάρα πολύ σημαντικό οι ασκούμενοι να κάνουν διατάσεις. Δηλαδή ο μυς να είναι δυνατός, αλλά να μπορεί και να “ τεντώνει΄΄.

Να είναι ευλύγιστος. Όλα αυτά τα αθλήματα πρέπει να γίνονται με τον σωστό τρόπο, με τη σωστή στάση . Γενικότερα, δεν πρέπει να συνεχίζουμε καμία άσκηση όταν αυτή μας πονάει. Όταν νιώθουμε πόνο πρέπει να σταματάμε. Ο καλύτερος γιατρός του εαυτού μας είναι ο εαυτός μας. Αν δεν έχει προηγηθεί κάποιος τραυματισμός, συνήθως από ποια ηλικία αρχίζουν να εμφανίζονται τα προβλήματα ;
Οι τραυματισμοί ξεκινάνε από τα παιδικά μας χρόνια, που δημιουργούνται κυρίως από το παιχνίδι.. Τα παιδιά είναι συχνοί επισκέπτες των γιατρών και των νοσοκομείων. Εμείς οι ορθοπεδικοί πάρα πολλές φορές χειρουργούμε παιδιά που έχουν υποστεί ρήξη χιαστών, ρήξη μηνίσκων κλπ .
Από την άλλη υπάρχουν παθήσεις όπως ας πούμε το εξάρθρημα της επιγονατίδας, που για διάφορους λόγους κι επειδή αναπτύσσεται το παιδί και το σώμα παίρνει την τελική του μορφή, πρωτοεμφανίζονται στην εφηβεία.

Αυτές είναι οι πιο συχνές ορθοπεδικές παθήσεις της εφηβείας που δημιουργούνται σε άτομα από 15 έως 20 ετών. Θέλω να πω ότι στα ορθοπεδικά προβλήματα, δεν υπάρχει ηλικία.

Σχετικά Άρθρα

Back to top button