ΔιαβήτηςΕιδήσεις Υγείας

Διαβητικό Οίδημα της Ωχράς Κηλίδας: Τι είναι & πως αντιμετωπίζεται;

Αρχική > Ειδήσεις Υγείας > Διαβητικό Οίδημα της Ωχράς Κηλίδας: Τι είναι & πως αντιμετωπίζεται;

Η πιο σοβαρή συνέπεια του διαβήτη στα μάτια είναι το διαβητικό οίδημα της ωχράς, μία επιπλοκή που μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική μείωση της όρασης και της οπτικής λειτουργίας, ακόμα και στην τύφλωση.

Το διαβητικό οίδημα της ωχράς είναι ένα πρόβλημα που σχετίζεται άμεσα με τη διάρκεια και τον τύπο του διαβήτη, αλλά και με το αν υπάρχει ταυτοχρόνως συστηματική υπέρταση. Συνολικά, τουλάχιστον το 7% των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι ή τύπου ΙΙ παρουσιάζουν σοβαρή μείωση της όρασής τους εξαιτίας του διαβητικού οιδήματος της ωχράς.

Τι είναι το Διαβητικό Οίδημα της Ωχράς Κηλίδας

«Είναι ο ύπουλος και πιο συχνός “κλέφτης της όρασης” στα άτομα παραγωγικής ηλικίας, δηλαδή κάτω των 65 ετών», απαντά ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Δρ. Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος MD).

Όπως εξηγεί, τα επίμονα υψηλά επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) πλήττουν τα αιμοφόρα αγγεία, ιδιαίτερα όταν η υπεργλυκαιμία συνυπάρχει με υπέρταση, η οποία είναι πολύ συνηθισμένη στον ελληνικό πληθυσμό και λίγο περισσότερο στους άνδρες ηλικίας 50-60 ετών. Η βλάβη στα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία των ματιών (φλεβίδια, αρτηρίδια και τριχοειδή) οδηγεί στη λεγόμενη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Το διαβητικό οίδημα της ωχράς είναι μία επιπλοκή της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι πολύ συνηθισμένη. Υπολογίζεται ότι το σχεδόν 90% των ασθενών με τύπου Ι διαβήτη και πάνω από το 60% όσων έχουν διαβήτη τύπου ΙΙ εκδηλώνουν κάποιου βαθμού αμφιβληστροειδοπάθεια μέσα σε δύο δεκαετίες από την έναρξη του διαβήτη τους.

Επιπλέον, το σχεδόν 40% των ασθενών με διαβήτη τύπου Ι έχουν διαβητικό οίδημα της ωχράς όταν φτάσουν στα 30 χρόνια νόσου. Και στον τύπου ΙΙ διαβήτη υπολογίζεται ότι το τουλάχιστον 5% των πασχόντων έχουν ήδη διαβητικό οίδημα της ωχράς την εποχή που μαθαίνουν ότι αντιμετωπίζουν πρόβλημα με το σάκχαρό τους. Αυτό οφείλεται στο ότι η διάγνωση του τύπου ΙΙ διαβήτη συχνά γίνεται με πολυετή καθυστέρηση. Στο μεσοδιάστημα, το αυξημένο σάκχαρο έχει προκαλέσει βλάβες στα αγγεία (και τα νεύρα) όλου του σώματος.

Αλλοιώσεις στα μάτια

Το διαβητικό οίδημα της ωχράς αναπτύσσεται όταν συσσωρευτεί υγρό ανάμεσα στις στοιβάδες του αμφιβληστροειδή χιτώνα και εισέλθει στην ωχρά κηλίδα. Επειδή η ωχρά κηλίδα είναι υπεύθυνη για την οξεία όραση, η είσοδος υγρού σε αυτήν μειώνει την οπτική οξύτητα, δηλαδή ο ασθενής δεν βλέπει πια καθαρά. Αν το οίδημα δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως και σωστά, μπορεί να κοστίσει την όραση.

Για όλους αυτούς τους λόγους έχει ζωτική σημασία για τους διαβητικούς ασθενείς ο τακτικός, προληπτικός έλεγχος των ματιών. Ο έλεγχος αυτός πρέπει να γίνεται τουλάχιστον 1 φορά τον χρόνο, ιδιαίτερα στους ασθενείς οι οποίοι βλέπουν κατά τον καθιερωμένο έλεγχο της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαρίνης (HbA1c) τους ότι δεν ρυθμίζουν καλά το σάκχαρό τους.

Συμπτώματα

Ύποπτες ενδείξεις είναι σκοτεινές κηλίδες στο οπτικό πεδίο (σαν να φοράει κάποιος γυαλιά με μουτζούρα) ή τα κενά στο οπτικό πεδίο, κυρίως νωρίς το πρωί. Τα αντικείμενα μπορεί επίσης να μοιάζουν σαν να αλλάζουν σχήμα, μέγεθος ή χρώμα. Μπορεί ακόμα και να εξαφανίζονται.

Τα χρώματα μπορεί να ξεθωριάζουν και το έντονο φως ή η λάμψη να δυσκολεύουν την όραση. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να δυσκολεύονται να διαβάσουν ή και να βλέπουν παραμορφωμένες τις ευθείες γραμμές στην κάσα της πόρτας ή στο περβάζι του παραθύρου.

«Αν εμφανιστεί οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα, πρέπει επειγόντως να ελεγχθεί η όραση από τον οφθαλμίατρο», προειδοποιεί ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Βέβαια οι ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με σακχαρώδη διαβήτη πρέπει να εξετάζουν τα μάτια τους τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, ακόμα και αν δεν έχουν κανένα σύμπτωμα».

Η διάγνωση του διαβητικού οιδήματος της ωχράς γίνεται με βάση την κλινική εικόνα του ασθενούς, τη βυθοσκόπηση και με τη βοήθεια εξελιγμένων τεχνικών, όπως η τομογραφία συνοχής. Η εξέταση αυτή γίνεται με ειδική συσκευή, η οποία λειτουργεί σαν φωτογραφική μηχανή και απεικονίζει το εσωτερικό του ματιού χωρίς να χρειαστεί σκιαγραφικό υγρό ή διαστολή της κόρης του ματιού με ειδικές σταγόνες.

Θεραπεία

Το διαβητικό οίδημα της ωχράς μπορεί να αντιμετωπιστεί, εάν διαγνωστεί εγκαίρως. Το πρώτο βήμα της θεραπείας, βέβαια, είναι η πρόληψη. Οι διαβητικοί ασθενείς πρέπει να ρυθμίζουν όσο το δυνατόν καλύτερα το σάκχαρό τους και, αν έχουν υπέρταση, και την πίεσή τους.

Εκτός από τον καλό γλυκαιμικό έλεγχο, συνιστώνται επίσης διάφορες θεραπείες. Οι θεραπείες αυτές δεν μπορούν να αποκαταστήσουν την όραση, εάν ήδη έχει αναπτυχθεί σημαντική βλάβη στην ωχρά κηλίδα. Μπορούν, όμως, να επιβραδύνουν τον ρυθμό της αλλοίωσής της και να διατηρήσουν για περισσότερο καιρό την όραση.

 

 

 

Σχετικά Άρθρα

Back to top button