Πολιτική ΥγείαςΡεπορτάζ υγείας

ΕΣΥ: Ένα απέραντο γηροκομείο!

Άδεια νοσοκομεία από προσωπικό και κλειστά ιατρεία, δεν είναι μια δυσοίωνη πρόβλεψη για το μακρινό μέλλον, αλλά κάτι που συμβαίνει ήδη στη χώρα μας! Ακούγεται παράλογο σε μια χώρα που φημιζόταν για την υπερπληθώρα των άσπρων ποδιών, να υπάρχουν ταυτόχρονα χιλιάδες κενές θέσεις και χιλιάδες άνεργοι ιατροί.

Τα νούμερα σκληρά: 6000 οι ελλείψεις γιατρών στο ΕΣΥ σύμφωνα με την ΟΕΝΓΕ,
4000 εγγεγραμμένοι άνεργοι γιατροί
σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ (με το 1/3 μόνο από αυτούς να λαμβάνει το επίδομα ανεργίας των 360 ευρώ). Περί το 40% των ιατρών στην Αθήνα είναι άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι.

Επισήμως, 7000 ανειδίκευτοι και ειδικευμένοι
έχουν φύγει στο εξωτερικό από το 2009, λένε οι Ιατρικοί Σύλλογοι, ενώ οι «ανεπίσημοι μετανάστες» (φοιτητές ιατρικής ή πτυχιούχοι που δεν έχουν γραφτεί σε κάποιο σύλλογο) είναι άγνωστο το πόσες χιλιάδες αγγίζουν.

Το αποτέλεσμα; Οι άλλοτε «χρυσές» θέσεις για Ειδικότητα σε νοσοκομείο είναι πια κενές από υποψηφίους ή έχουν ελάχιστη αναμονή. Δεκάδες θέσεις αγροτικών ιατρείων ανά νομό παραμένουν εδώ και χρόνια ανεκπλήρωτες. Οι ασθενείς παίζουν κάθε μήνα το «κυνήγι θησαυρού» προκειμένου να εντοπίσουν συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ ιδιώτη ιατρό που μπορεί να τους δεχθεί.

Γιατί όμως οι νέοι αποφασίζουν να εγκαταλείψουν το σύστημα εκπαίδευσης και εργασίας στην Ελλάδα; Παίζει ρόλο η απληστία για παχυλούς μισθούς που δεν είναι πια εφικτοί μέσα στην οικονομική κρίση, όπως αναφέρουν μερικοί; Ναι, μπορεί να ισχύει για ορισμένους.

Είναι παράλογο όμως να λέμε ότι ξαφνικά προσβλήθηκε μια ολόκληρη γενιά από κάποιον φιλοχρήματο ιό.
Γιατί παράλληλα δεν μεταναστεύουν και οι «μεγαλοκαρχαρίες» της Υγείας
, αφού έχουν μειωθεί τόσο οι εισφορές;

Φταίει μόνο η αίσθηση ανεπαρκούς εκπαίδευσης ή μήπως έπιασε τους νέους ιατρούς κάποια μόδα ξενομανίας; «Πήγαινε στον τάδε γιατρό, έχει σπουδάσει/μετεκπαιδευτεί στο εξωτερικό, είναι καλός» λένε οι ασθενείς και επηρεάζουν τους νέους.

Αναρωτιέμαι ποια ανυπέρβλητα εμπόδια υπάρχουν στο να σχεδιάσουμε σύστημα ιατρικής εκπαίδευσης και ειδίκευσης απλά αφομοιώνοντας ένα από τα «πετυχημένα» μοντέλα ξένων συστημάτων υγείας.. Αν η απόκτηση γνώσεων και εμπειρίας είναι η αιτία φυγής των νέων, τότε γιατί μεγάλο ποσοστό τους δεν επιστρέφει ξανά στην Ελλάδα;

Μήπως μεταναστεύουν επειδή δεν υπάρχουν θέσεις με αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και ποιότητα ζωής; Τα 650-800 ευρώ του Αγροτικού Ιατρείου
έρχονται μαζί με ψυχολογικά τραυματικές εμπειρίες και μύηση στον χρηματισμό.

Τα 1000 ευρώ του Επικουρικού
προαπαιτούν φυγή από τον τόπο διαμονής και επαγγελματικής δράσης και διέπονται από μια μεταλλασσόμενη νομοθεσία για την περαιτέρω πρόσληψη στο ΕΣΥ. Οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες με μηνιάτικο 600 ευρώ ή με 5 ευρώ ανά εξέταση με μπλοκάκι φέρνουν δυσβάσταχτα λειτουργικά έξοδα ιατρείου και χρωστούμενα δεδουλευμένα ετών από τα σχεδόν χρεοκοπημένα ασφαλιστικά ταμεία.

Δυστυχώς όλες αυτές οι σκέψεις φαίνεται να απορρίπτονται από εκείνους που είναι σε θέση να αποφασίσουν για τις αλλαγές στο Ελληνικό σύστημα Υγείας. Σίγουρα χρειάζεται μεγάλο κόπο και ριζικές αλλαγές νοοτροπίας, αλλά η απόδοση κινητρων στους νέους και η αναδιοργάνωση της Υγείας δεν είναι πράγματα ανέφικτα στην χώρα μας.

Ο πληθυσμός γερνάει και μαζί του και ο ιατρικός κόσμος. Η λύση δεν είναι η αύξηση του ορίου ηλικίας από τα 65 στα 67 έτη, αλλά η προσθήκη νέων μυαλών και ιδεών που τόσο έχουμε ανάγκη.

Σχετικά Άρθρα

Back to top button