Χωρίς κατηγορία

Κλάδος Νοσηλευτών: Άλλο η ετικέτα κι άλλο το περιεχόμενο

Γράφει ο Άρης Δάγλας, μέλος ΔΣ Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδος

Αρχική > Συνεντεύξεις - Άρθρα > Κλάδος Νοσηλευτών: Άλλο η ετικέτα κι άλλο το περιεχόμενο

Με τον Νόμο 1397/83 (άρθρο 25) δημιουργήθηκε ο κλάδος Ιατρών του ΕΣΥ. Όπως και για κάθε κλάδο, χρειάστηκε να εκδοθεί Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Υγείας, Οικονομικών και Προεδρίας (τότε) για να συσταθούν οι θέσεις των Ιατρών ανά νοσοκομείο και Κέντρο Υγείας.

Στο ίδιο άρθρο ορίστηκε και η διαβάθμιση των θέσεων του κλάδου. Ύστερα έγινε η κατάταξη των ήδη υπηρετούντων, τέθηκαν τα ηλικιακά όρια παραμονής σε κάθε θέση, ορίστηκε η διαδικασία πλήρωσης των θέσεων, τέθηκαν τα επιστημονικά κριτήρια για τη συγκριτική αξιολόγηση των υποψηφίων, ορίστηκε η διαδικασία της βαθμολογικής εξέλιξης, νομοθετήθηκε το ωράριο εργασίας και βέβαια τέθηκε σε ισχύ το ειδικό μισθολόγιο ανάλογα με τα χρόνια προϋπηρεσίας και το βαθμό που κατείχαν.

Θεσμοθετήθηκαν τα ανάλογα επιδόματα (βιβλιοθήκης, παρακολούθησης συνεδρίων, εκπαιδευτικό έργο κτλ) και καθορίστηκε υποχρεωτική μετεκπαίδευση ανά τακτά χρονικά διαστήματα (πενταετία) που θα αποδεικνύεται με την προσκόμιση επίσημης βεβαίωσης παρακολούθησης μετεκπαιδευτικών μαθημάτων.

Επιπρόσθετα, η ιατρική εκπαίδευση ανατίθεται σε ειδική επιτροπή που ορίζεται από το ΚΕΣΥ, η οποία έχει επίσης τον ρόλο του καθορισμού των ιατρικών ειδικοτήτων και τον καθορισμό του αριθμού των ειδικευομένων γιατρών ανά ειδικότητα. Στον κλάδο επίσης αναφέρονται όλα τα ζητήματα που αφορούν τις υπηρεσιακές μεταβολές των γιατρών (αποσπάσεις, μετακινήσεις), τις άδειες και το πειθαρχικό καθεστώς που σχετίζεται με την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος.

Στο ίδιο πνεύμα κινούνται όλοι κλάδοι (Φαρμακοποιών κτλ), καθορίζοντας παρόμοια ζητήματα οργάνωσης και λειτουργίας των οικείων επαγγελμάτων.
Όσο όμως σημαντική είναι η αναλυτική περιγραφή των όρων άσκησης του επαγγέλματος ανά κλάδο, άλλο τόσο ή ακόμα περισσότερο σημαντική, είναι η εφαρμογή από την πολιτεία των περιγραφόμενων νομικών διατάξεων και η υλοποίηση των ευεργετημάτων προς όφελος των εργαζομένων.

Δηλαδή η θέσπιση του κλάδου είναι κενό γράμμα, αν δεν συνοδεύεται από τη βούληση της πολιτικής ηγεσίας του οικείου υπουργείου και της κυβέρνησης, να διαθέσουν τους κατάλληλους οικονομικούς πόρους για να λειτουργήσει αυτό που νομοθέτησαν.

Οι νοσηλευτές

Για τους Νοσηλευτές λοιπόν, η δημιουργία του κλάδου, αν και εφόσον υλοποιηθεί και στηριχθεί οικονομικά, θα σηματοδοτήσει την εξαίρεση από τον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα και την ενδοκλαδική αξιολόγηση με τρόπο (όσο γίνεται) αντικειμενικό, την ικανοποίηση χρόνιων αιτημάτων όπως είναι η ένταξη στα ΒΑΕ και η επαρκής στελέχωση των μονάδων υγείας, μαζί με το ειδικό μισθολόγιο και την απαγκίστρωση της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας από τα νύχια της Ιατρικής.

Τα παραπάνω, είναι χαρακτηριστικά που αφορούν κατ’ αντιστοιχία αρμοδιοτήτων, όλους όσους ανήκουν στο νοσηλευτικό προσωπικό, αναλόγως της κατηγορίας που ανήκουν. Για παράδειγμα, η ένταξη στα ΒΑΕ και το ειδικό μισθολόγιο, οι υπηρεσιακές μεταβολές και η επαρκής στελέχωση, αφορούν όλους όσους ασκούν τη Νοσηλευτική, είτε κύρια είτε επικουρικά.

Αντιθέτως, τα θέματα εξέλιξης, τυπικών κρίσεων, ιεραρχίας και επιστημονικής μετεκπαίδευσης, αφορούν πρωτίστως τους Νοσηλευτές που βάσει των οργανισμών των νοσοκομείων και της κείμενης νομοθεσίας, καταλαμβάνουν τις θέσεις ευθύνης και ανελίσσονται στην ιεραρχική πυραμίδα.

Με λίγα λόγια, υπάρχουν αρκετά κοινά στοιχεία που αφορούν όλους τους ασκούντες τη Νοσηλευτική με οποιονδήποτε τρόπο και κάποια άλλα που οριοθετούν και ξεχωρίζουν την ακαδημαϊκή, επιστημονική και επαγγελματική ταυτότητα των κατηγοριών που είναι υποσύνολα των παραπάνω.

Συνεπώς, οι αντιδράσεις των Νοσηλευτών ή των Βοηθών, για έναν ή δυο κλάδους, είναι στην πραγματικότητα μια διαμάχη χωρίς περιεχόμενο που εξυπηρετεί περίφημα την κυβέρνηση ως πρόφαση για να μην ανοίξει «τον κουμπαρά» των παροχών, για αυτούς που προ λίγων ημερών ήταν ήρωες…

Για παράδειγμα, ποιο θα ήταν το όφελος για τους Νοσηλευτές αν ψηφιζόταν ένας ξεχωριστός κλάδος γι’ αυτούς και έμενε στα χαρτιά χωρίς να συνοδεύεται από τις ανάλογες Υπουργικές Αποφάσεις των παροχών, όπως έγινε το 1992 με το νόμο 2071; Ακόμα, σε τι θα ωφελούσε τους Βοηθούς Νοσηλευτών να είναι σε έναν κοινό κλάδο με τους Νοσηλευτές αν δεν είχαν την αναμενόμενη μισθολογική και ασφαλιστική αντιμετώπιση των ΒΑΕ;

Με όλα τα παραπάνω θέλω να πω, ότι η πραγματική σημασία είναι στο περιεχόμενο και όχι στην ετικέτα. Η κυβέρνηση οφείλει να αυξήσει το πενιχρό 4,7% του ΑΕΠ που διαθέτει για την Υγεία και να φτάσει άμεσα τον ευρωπαϊκό μέσον όρο. Το ΕΣΥ και οι «ήρωές» που το υπηρετούν, έδειξαν περίτρανα ότι αξίζει να ενισχυθεί και να εδραιωθεί η δημόσια υγεία που προς στιγμήν επιχειρήθηκε να απαξιωθεί και να αποτελέσει παρελθόν…

Σε μια εποχή που το ΕΣΥ ακροβατεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, που η αξιοκρατία είναι στο ψυγείο της δημόσιας διοίκησης από το 2006, που οι αναθέσεις των «ημετέρων» και τα ξηλώματα των «άλλων» ναρκοθετούν την εύθραυστη επαγγελματική ειρήνη των νοσοκομείων, το «μαλλιοτράβηγμα» για το «φαίνεσθαι» του κλάδου είναι τουλάχιστον ατυχές για το σύνολο του νοσηλευτικού προσωπικού της χώρας και βέβαια δώρο «εξ ουρανού» που ενισχύει την απροθυμία των κυβερνώντων να «βάλουν το χέρι στην τσέπη» για τη δημόσια υγεία…

Διοικητές Νοσοκομείων με καθυστέρηση

Κλείνοντας, επισημαίνω σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις, ότι οι χειρισμοί των «εκπροσώπων» των αντιμαχομένων πλευρών, ήταν τουλάχιστον ανεπαρκείς και παιδαριώδεις… Αντί για λεονταρισμούς και κενόδοξες κορώνες συντεχνιακού αυτισμού, οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία περιμένουν μια ενωτική προσπάθεια εξομάλυνσης των αντιθέσεων που θα φέρει χειροπιαστά ωφελήματα στην καθημερινότητά τους και θα θεμελιώσει την έννοια της αλληλεγγύης, χωρίς ποικιλόχρωμες εξαρτήσεις και κομματικά φλερτ…
Ας ξαναδοκιμάσουμε ενωμένοι και αλληλέγγυοι.

Σχετικά Άρθρα

Back to top button