Συνεντεύξεις - Άρθρα

Λογοθεραπεία στην Ελλάδα: Μια κατάσταση χωρίς έλεγχο

Ανακαλείται το Προεδρικό Διάταγμα για την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος των λογοθεραπευτών. Σε αναμονή για το νέο Π.Δ. που θα ρυθμίσει τη λειτουργία του επαγγέλματος, η πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Λογοπαθολόγων-Λογοθεραπευτών Ελλάδος (ΣΕΛΛΕ), Φιλιώ Βλάχου, σημειώνει:

Στη χώρα μας συμβαίνουν παράξενα πράγματα: κανένας λογοθεραπευτής δεν χρειάζεται άδεια για να είναι λογοθεραπευτής! Αναγνωρισμένοι και πολύτιμοι επιστήμονες στο χώρο της υγείας,αυστηρά ελεγχόμενοι σε όλον τον ανεπτυγμένο κόσμο, οι λογοθεραπευτές εργάζονταν, μέχρι πρόσφατα, χωρίς κάποιος αρμόδιος φορέας να ελέγχει εάν έχουν τα τυπικά, έστω, προσόντα.

Ένα παραϊατρικό επάγγελμα που προϋποθέτει τουλάχιστον ένα πτυχίο, ασκείται και από ανθρώπους που δεν διαθέτουν την απαραίτητη θεωρητική και κλινική κατάρτιση. Αλήθεια, πόσοι από εμάς θα πηγαίναμε σε έναν γιατρό αν γνωρίζαμε ότι εργάζεται χωρίς άδεια από τον Ιατρικό Σύλλογο;

Μόλις στο τέλος του προηγούμενου έτους, ο ΣΕΛΛΕ, ο σύλλογος των αποφοίτων των ελληνικών ΑΤΕΙ Λογοθεραπείας, υποδέχτηκε με ανακούφιση την υπογραφή του Προεδρικού Διατάγματος το οποίο, επιτέλους, διόρθωνε το νομοθετικό κενό και έβαζε τέλος σε έναν αγώνα που κράτησε πάνω από 15 χρόνια από τη στιγμή δηλαδή που ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους οι πρώτοι φοιτητές του τμήματος Λογοθεραπείας. Το ΠΔ 176/2014 καθόριζε τους όρους και τις προϋποθέσεις χορήγησης άδειας ασκήσεως επαγγέλματος λογοθεραπευτή, καθόριζε δηλαδή ποιοι θα μπορούσαν να εργαστούν ως λογοθεραπευτές. Για τον ΣΕΛΛΕ ήταν μια πράξη αναγνώρισης της υπόστασής τους ως επαγγελματιών υγείας. Πιθανώς να μην ήταν τέλειο και να επιδεχόταν βελτιώσεις, όπως συμβαίνει με όλα τα πράγματα, αλλά ήταν μια καλή αρχή για να μπει ένα τέλος σε μια κατάσταση που παρέμενε για πολλά χρόνια ανεξέλεγκτη, με τα κέντρα λογοθεραπείας να ξεφυτρώνουν παντού και «επιστήμονες» λογοθεραπευτές να αναλαμβάνουν σοβαρά ή και λιγότερα σοβαρά περιστατικά, με αμφίβολα αποτελέσματα.

Τρεις μήνες μετά την υπογραφή εκείνου του Π.Δ., που όπως ορίζει ο νόμος εκδόθηκε με τη σύμφωνη γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ), ο νέος αναπληρωτής υπουργός Υγείας, αποφάσισε να «παγώσει» την εφαρμογή του και να θέσει σε διαβούλευση ένα καινούργιο Π.Δ., σύμφωνα με το οποίο θα χορηγείται άδεια λογοθεραπευτή και :

-Στους κατόχους πτυχίων της αλλοδαπής, δίχως την αναγνώριση αντιστοιχίας του ΔΟΑΤΑΠ,όπως προβλέπεται για κάθε πτυχίο της αλλοδαπής από την στιγμή που υπάρχει αντίστοιχο τμήμα σπουδών στην Ελλάδα.

-Στους κατόχους μεταπτυχιακών τίτλων ΜΠΣ που έχουν διαφορετικό βασικό τίτλο σπουδών .

-Σε όσους ασκούσαν το επάγγελμα την τελευταία δεκαετία, ακόμη κι αν δεν είναι κάτοχοι πτυχίου!

Εύλογα αναρωτιέται κανείς:

-Αν δεν υπάρχει από τον ΔΟΑΤΑΠ αντιστοιχία του πτυχίου λογοθεραπείας με το ελληνικό τμήμα, πώς θα πιστοποιείται ότι το πτυχίο είναι πράγματι πτυχίο λογοθεραπείας;

-Η λογοθεραπεία είναι επιστήμη ή εξειδίκευση; Γιατί αν είναι εξειδίκευση, για ποιο λόγο το ελληνικό κράτος χορηγεί τα πτυχία λογοθεραπείας μετά από τετραετή φοίτηση;

-Το ότι κάποιος, εκμεταλλευόμενος την έλλειψη ελέγχου, ασκούσε το επάγγελμα του λογοθεραπευτή χωρίς καν πτυχίο, του δίνει το δικαίωμα να συνεχίσει να το πράττει; Εδώ,ειλικρινά, η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία…

Η λογοθεραπεία είναι επιστήμη που απαιτεί πολυετή θεωρητική και κλινική κατάρτιση και απευθύνεται σε ευαίσθητες ομάδες: μικρά παιδιά με διαταραχές λόγου και ομιλίας, παιδιά που είναι στο φάσμα του αυτισμού ή πάσχουν από σοβαρά σύνδρομα, άτομα με ειδικές ανάγκες,καθώς και ενήλικες με σοβαρές παθολογίες. Ένα παιδάκι που καθυστερεί να πει ένα φώνημα μπορεί να μην φαίνεται τόσο σοβαρή περίπτωση. Ένα παιδί με αυτισμό, όμως, είναι.

Έναςενήλικας με κρανιοεγκεφαλική κάκωση, είναι. Ένας ασθενής μετά από λαρυγγεκτομή, είναι. Ανεξαρτήτως όμως της σοβαρότητας της παθολογίας, σε καμία περίπτωση η παρέμβαση δεν πρέπει να γίνεται από «λογοθεραπευτές» που δεν διαθέτουν την κατάλληλη εκπαίδευση γιατί κάτι τέτοιο εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ψυχική και σωματική υγεία των ανθρώπων─σε σοβαρές παθολογίες ακόμη και για τη ζωή τους.

Οι επιστήμονες λογοθεραπευτές περιμένουν από το αρμόδιο υπουργείο Υγείας να προστατέψει την επιστήμη και το επάγγελμα τους. Και πάνω από όλα να προστατέψει εκείνους τους πολίτες που αναζητούν τις υπηρεσίες τους. Δυστυχώς, όμως, το νέο σχέδιο ΠΔ που προτείνει το Υπουργείο Υγείας επιτρέπει την άσκηση του επαγγέλματος του λογοθεραπευτή από άτομα που δεν διαθέτουν τουλάχιστον τα τυπικά προσόντα, θέτοντας σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.

 

Φιλιώ Βλάχου, πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Λογοπαθολόγων-Λογοθεραπευτών Ελλάδος (ΣΕΛΛΕ)

http://www.selle.gr/

Σχετικά Άρθρα

Back to top button