Ειδήσεις ΥγείαςΗ φωνή του ασθενούς

Ξημερώνοντας Τρίτη και 13 στον Ευαγγελισμό…

 

Για όσους αναγκαστικά περνούν την πύλη ενός νοσοκομείου, οι εικόνες προκαλούν ανατριχίλα, στεναχώρια, θλίψη…
Ο δημοσιογράφος Μάνος Χατζηγιάννης μοιράζεται στο healthreport.gr τις εικόνες που έζησε στο μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας τον Ευαγγελισμό, λίγο πριν ξημερώσει Τρίτη και 13…
 
Του Μάνου Χατζηγιάννη δημοσιογράφου
 
“Καλή χρονιά με υγεία”…. Αυτό δε μας ευχήθηκε η μάνα, ο αδερφός, ο γείτονας, ο συνάδελφος με το καλημέρα του νέου έτους; Μοιάζει ευχή τυπική, αλλά όταν κάνεις μια βόλτα από τα επείγοντα κάποιου δημοσίου νοσοκομείου βραδιά εφημερίας αλλάζεις άποψη. Εκεί διαπιστώνεις πως δεν είναι η κρίση, δεν είναι το πορτοφόλι, αλλά το χτυποκάρδι για τον άνθρωπό μας που υπερέχει όλων.
 
Συννεφιασμένα βλέμματα, σκαμμένα από δάκρυα πρόσωπα, δαγκωμένα από την αγωνία χείλη να ανακατεύονται με χτυπήματα στην πλάτη και “άντε δεν έχεις τίποτα”. Φορεία με ταλαιπωρημένους ασθενείς να γδέρνουν τους τοίχους των διαδρόμων, άκρη άκρη, για να περάσουν άλλα φορεία…Κι οι γιατροί και οι νοσηλευτές κόντρα στην κακεντρέχεια των “ειδικών” να κάνουν ό,τι μπορούν για να μαλακώσουν τον πόνο….
 
Συγγενείς, φίλοι, συνάνθρωποι , ένα κουβάρι να ανταλλάσσουν ιστορίες. Κι έτσι μάθαμε για την υπάλληλο που δούλευε στην Ν. Ερυθραία ενώ έμενε στο Φάληρο και σφάδαζε από τα νεφρά της αλλά δεν είχε που να αφήσει τα δύο παιδιά της 6 και 2 ετών και για αυτό περίμενε να τελειώσει ο άνδρας της που ήταν οδηγός στα λεωφορεία την βάρδια του για να την μεταφέρει στο νοσοκομείο.
 
Εκεί είδαμε ντελιβέρα μεγάλης πιτσαρίας να πονάει έχοντας πέσει από το μηχανάκι την ώρα του μεροκάματου (βροχή γαρ), βολεϊμπολίστρια με χτύπημα στο γόνατο να τα βάζει με την ατυχία της, έναν συλληφθέντα με χειροπέδες να κουράρεται συνοδευόμενος, ηλικιωμένους να έχουν αγκαλιάσει την ταλαιπωρία τους, ουρά έξω από το νευρολογικό, ασθενοφόρα να έρχονται γεμάτα και να ξαναφεύγουν για άλλες διαδρομές, άσπρες και θαλασσιές μπλούζες με εξετάσεις και ακτινογραφίες στα χέρια….
 
Είναι κάτι τέτοιες στιγμές που εκτιμάς κάποια πράγματα. Όχι επειδή βλεπεις τα χειρότερα και λες “καλά είμαι εγώ” , αλλά επειδή ξυπνούν μέσα σου άλλα συναισθήματα. Διαφορετικά από αυτά που σου γεννά ο καθυστερημένος οδηγός που δεν πάτησε το γκάζι αμέσως μόλις άναψε το φανάρι και τον κέρασες την πιο δυνατή σου κόρνα, ο δημόσιος υπάλληλος που δεν σε εξυπηρετεί και τον πέρασες γεννεές δεκατέσσερις, ο γείτονας που σου πήρε τη θέση πάρκινγκ και του τα έσουρες από μέσα σου.
 
Για να λυθεί και η απορία για το που συνέβησαν όλα τα παραπάνω, ήταν ξημέρωμα Τρίτης και 13 στον Ευαγγελισμό….
 

Σχετικά Άρθρα

Back to top button