ΑπόψειςΣυνεντεύξεις - Άρθρα

Πρωτοβάθμια περίθαλψη ένα ακόμα μετέωρο βήμα!

Είναι αλήθεια όταν για αρκετά χρόνια έχεις ζήσει και εργαστεί σε πρωτοβάθμια ιατρεία νιώθεις περίεργα να διαβάζεις ότι ακόμα ένα δοκίμιο εργασίας φιλόδοξο έρχεται να προστεθεί στις ατέλειωτες σελίδες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια.

Υπενθυμίζω ότι τουλάχιστον 8 νομοσχέδια έχουν ψηφιστεί από την Βουλή και το ισόγειο της περίθαλψης παραμένει γιαπί. Παλαιότερα θυμάμαι την επιχειρηματολογία περί αντιδράσεων περί συμφερόντων. Άλλωστε είναι γνωστό ότι μας αρέσουν οι δαίμονες και το πλέγμα φανταστικών αντιδραστικών εχθρών που μας εμποδίζουν στην υλοποίηση του οράματος μας.

Το αποτέλεσμα βέβαια είναι βιωματικό χαρακτηριστικό σε όλους τους πολίτες για το παραμικρό να τρέχουμε στα εξωτερικά ιατρεία των τριτοβάθμιων δομών. Πόσο να αντέξουν και οι εργαζόμενοι εκεί όταν μόνο το 2015 είχα καταγράψει σαν διοικητής μια αύξηση 30% σε προσέλευση στο ΠΓΝΠ για πρωτοβάθμια περιστατικά.

Νέα λοιπόν φιλόδοξη προσπάθεια . Νέα απόπειρα να πείσουμε τον πολίτη ότι επιτέλους θα έχει γιατρό δίπλα του.
Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά, ποιο το πλαίσιο, που είναι η αναλογιστική μελέτη. Πουθενά φυσικά.

Μια πρόχειρη δουλειά με επικοινωνιακά χαρακτηριστικά που θα μείνει συννεφάκι όπως η εξαγγελία για 4500 προσλήψεις στο χώρο της υγείας και φυσικά θα προσπαθήσει να επικαλύψει η σκόνη της τα προβλήματα που υπάρχουν στην καθημερινότητα που έχουν μια σκληρή ιδιότητα να παραμένουν επίμονα και αμετακίνητα.

Όταν, σημειώνω, δημόσια πολυϊατρεία δεν έχουν δικό τους προϋπολογισμό αυτό που παλιά λέγαμε μικρό ταμείο και οι γιατροί μας όπως εγώ είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν ως και την σφραγίδα τους, όταν παραμένουν μηχανήματα σε υπολειτουργία ή και σαν όμορφα εκθέματα σε αχρηστία βλέπε μαστογράφο, ή όταν η παραμικρή βλάβη χρειάζεται πάνω από δεκαήμερο να αναγνωριστεί για να περάσει από την γραφειοκρατική στενωπό, ή όταν ο ασφαλισμένος ή ανασφάλιστος ψάχνει για γιατρό ειδικότητας και δεν βρίσκει.

Ή σε λίγο καιρό θα το καταγράψουμε και αυτό σε συνθήκες καύσωνα προσπαθεί να δροσιστεί χρησιμοποιώντας τις συνταγές που ευτυχώς μεγάλωσαν και έγιναν Α4 ανεμίζοντας τές (επιτυχία του συστήματος).
Μήπως όλοι αυτοί που σχεδιάζουν επί χάρτου δεν έχουν την γνώση να αρχίσουν από τα μικρά; Ή η φιλοδοξία τους για μεγαλεπίβολα σχέδια ξεπερνάει την ασημαντότητα της Σκληρής καθημερινότητας;

Γνωρίζουν ότι τουλάχιστον οχτώ μήνες αναζητούν για παράδειγμα οι πολίτες την οδοντιατρική τους κάλυψη για να μην θυμίζουν εικόνες της δεκαετίας του 50 και αδιαφορούν να ολοκληρώσουν μια σύμβαση με εργαστήρια; Δεν ξέρουν οι εραστές της δημόσιας περίθαλψης ότι με το να παραμένουν κλειστά διαγνωστικά μηχανήματα είναι η χαρά του επιχειρηματία στο χώρο της υγείας;

Ακόμα δεν έχουν αποδεσμευτεί τα κτίρια οι πόροι από τα ασφαλιστικά ταμεία, κανείς δεν γνωρίζει ποιος χώρος ανήκει στην ΥΠΕ και ποιος στο ΙΚΑ, δομές υγείας δεν έχουν μπει στο τηλεφωνικό ραντεβού και κλητήρας μοιράζει χαρτάκια για επίσκεψη σε γιατρό.

Ας χαμηλώσουν λοιπόν λίγο το βλέμμα στα μικρά και ας αφήσουν τους οραματισμούς που προσκρούουν και στην έλλειψη πόρων.
Ιατρεία γειτονιάς θυμίζω τουλάχιστον 4 στην περιοχή είχε ιδρύσει και ο Γρηγόρης Σολωμός και έκλεισαν από έλλειψη πόρων και φυσικά από το ότι ο πολίτης κουράστηκε να πηγαίνει σε χοτ σποτ που τον έστελναν στο πολυιατρείο που μπορούσε να εξυπηρετηθεί.

Που είναι λοιπόν η μεγάλη καινοτομία;
Ας ξεκινήσουν αύριο κιόλας να στελεχώσουν με πλήρη κάλυψη ένα ολοκληρωμένο πολυϊατρείο που μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά ενός αστικού κέντρου υγείας με στελέχωση και υποδομή τέτοια που δεν θα χρειάζεται ο πολίτης να τρέχει από κτίριο σε κτίριο.

Άμεσα να πάρουν τις αποφάσεις για επιστροφή του νοσηλευτικού προσωπικού στις δομές υγείας και όχι σε γραφειοκρατικά καθήκοντα.

Τουλάχιστον 15 έχω μετρήσει να έχουν μετακινηθεί από το πολυϊατρείο στα γραφεία της ΥΠΕ όταν μόνο 5 αρκούσαν στο ΠΓΝΠ να ανοίξει ένα χειρουργικό τραπέζι.
Μηχανισμό άμεσης συντήρησης και επισκευής μηχανημάτων, αυτόνομους προϋπολογισμούς λειτουργίας για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών σε αναλώσιμο και υγειονομικό υλικό.

Πρόβλεψη για λειτουργία σε 24ωρη βάση με ενίσχυση υποδομής και εφημερία ειδικευόμενων στην πρωτοβάθμια.
Όλος ο δυτικός κόσμος έχει την ειδικότητα του «επειγοντολόγου» εμείς ακόμα περιμένουμε την διακίνηση των περιστατικών από τους χθεσινούς πτυχιούχους.

Αντιλαμβάνομαι ότι οι απλές λύσεις είναι ο Γολγοθάς του ματαιόδοξου και φυσικά η κουλτούρα της συνεννόησης απαιτεί προσπάθεια εξαντλητική.

Είναι όμως απαραίτητο να απομονωθούν οι ακραίες φωνές να πρυτανεύσει έστω και τώρα η απλή λογική του ρεαλισμού. Απαιτείται όσο ποτέ άλλοτε η συνεργασία στο χώρο της υγείας , η κοινωνία έχει ξεπεράσει τις αντοχές της και δεν συγχωρεί αιθεροβάμονες και εραστές της εικονικής πραγματικότητας.

Χαράλαμπος Μπονάνος, Πρόεδρος Γιατρών ΠΕΔΥ Πάτρας

Σχετικά Άρθρα

Back to top button