ΔιαβήτηςΕιδήσεις Υγείας

Πως ο διαβήτης ”χαλάει” τα μάτια

Όπως εξηγεί  ο χειρουργός οφθαλμίατρος δόκτωρ Ιωάννης Μάλλιας,  ο σακχαρώδης διαβήτης εμφανίζεται με δύο τύπους:

Ο τύπος Ι ή νεανικός διαβήτης ή ινσουλινοεξαρτώμενος (ΣΔ1), ο οποίος προσβάλει ως επί το πλείστον νεαρά άτομα και στον οποίον παρατηρείται μεγάλη έλλειψη της παραγωγής ινσουλίνης.

Και 2ον ο τύπος ΙΙ ή διαβήτης των ενηλίκων (ΣΔ2) στον οποίον παρατηρείται αντίσταση στην ινσουλίνη.  Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να προσβάλει τους οφθαλμούς, τους νεφρούς, τα κάτω άκρα (διαβητικό πόδι), καθώς επίσης τα αγγεία της καρδιάς και του εγκεφάλου.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στην διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, όπως μας εξήγησε ο Δρ.Μάλλιας, προσβάλλονται δηλαδή τα μικρά αγγεία του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του οφθαλμού (αρτηρίδια, τριχοειδή, φλεβίδια). Η βλάβη αυτή διακρίνεται σε δύο κατηγορίες:
Απόφραξη των μικρών αγγείων, η οποία επιφέρει ισχαιμία (ελλειμματική αιμάτωση) και υποξία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα  την δημιουργία ενός αγγειογενετικού παράγοντα από τον ισχαιμικό αμφιβληστροειδή σε μία  προσπάθεια του οργανισμού να επαναιματώσει τις περιοχές του αμφιβληστροειδούς που δεν αιματώνονται ικανοποιητικά. Αυτός ο αγγειογενετικός παράγοντας έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία νεόπλαστων αγγείων στον αμφιβληστροειδή, στην κεφαλή του οπτικού νεύρου και στην ίριδα.
Διαρροή των μικρών αγγείων, η οποία επιφέρει διάχυτο ή εστιακό οίδημα του αμφιβληστροειδούς. Όταν το οίδημα αυτό εντοπίζεται στην ωχρά κηλίδα, η οποία είναι το σημείο της ευκρινούς όρασης στο κέντρο του ματιού, τότε η οπτική οξύτητα του ασθενούς μειώνεται.

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια  εμφανίζεται συχνότερα σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι (40%) και στο 20% των πασχόντων από σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ. Δυστυχώς η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί τη συχνότερη αιτία νομικής τύφλωσης στο δυτικό κόσμο σε ασθενείς ηλικίας 20 έως 65 ετών.  Αυτό οφείλεται στην αύξηση της συχνότητας του σακχαρώδους διαβήτη στις χώρες του δυτικού κόσμου.

Από τι εξαρτάται η εμφάνιση και εξέλιξη της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας;
Η χρονική διάρκεια της νόσου είναι ο σημαντικότερος παράγοντας. Σε ασθενείς νεότερους των 30 ετών, η πιθανότητα να αναπτύξουν διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι 50% στα πρώτα 10 χρόνια, ενώ μετά τα 30 χρόνια η πιθανότητα  αγγίζει το 90%.

Είναι διαπιστωμένο ότι ο καλός μεταβολικός έλεγχος μπορεί να καθυστερήσει σημαντικά την εμφάνιση διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Η αρτηριακή υπέρταση, η αναιμία και η προσβολή των νεφρών είναι παράγοντες που μπορούν να επιταχύνουν ή να επιδεινώσουν την εμφάνιση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Στα συμπτώματα του διαβητικού οιδήματος περιλαμβάνονται: η παραμόρφωση της εικόνας, η μείωση της ευαισθησίας στην αντίθεση (contrast sensitivity), η φωτοφοβία, οι διαταραχές της αντίληψης των χρωμάτων και τα παράκεντρα σκοτώματα (ελλείμματα του οπτικού πεδίου). Το ΔΟΩ μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και διάφοροι παράγοντες κινδύνου σχετίζονται με την εμφάνιση και την πορεία του. Ο κυριότερος παράγοντας είναι τα αυξημένα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης ΗbAIc>>, επισημαίνει ο κ. Μάλλιας.
Η οπτική δυσλειτουργία λόγω ΔΟΩ επιβαρύνει σημαντικά τον ίδιο τον ασθενή. Για τον ασθενή, η απώλεια της ανεξαρτησίας μπορεί να είναι αποτέλεσμα της μειωμένης ικανότητας εκτέλεσης συγκεκριμένων δραστηριοτήτων, όπως είναι το διάβασμα ή  η οδήγηση, γεγονός που οδηγεί σε επιδείνωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση είναι καθοριστικής σημασίας για τον ασθενή.
Ο ασθενής χρειάζεται:
•    Να ρυθμίσει το σάκχαρό του.
•    Να καταναλώνει πολλά δημητριακά πλούσια σε φυτικές ίνες & να μειώσει την κατανάλωση κόκκινου κρέατος.
•    Να αποφεύγει το κάπνισμα. Ιδιαίτερα οι γυναίκες να αποφεύγουν και το ‘’παθητικό’’ κάπνισμα.
•    Να τρέφεται προσεκτικά και να αποφεύγει τα γλυκά.
•    Να κάνει τακτικό έλεγχο της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.
•    Να περπατάει, ώστε να μειωθούν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
•    Να επισκέπτεται τον οφθαλμίατρό του για τακτικό οφθαλμολογικό έλεγχο, ο οποίος ανάλογα με την περίπτωση, θα είναι ανά 6 μήνες ή ανά ένα έτος.
Επιπλέον, η καλή ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης καθυστερεί την εξέλιξη της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Γι αυτό η καλή συνεργασία του οφθαλμιάτρου με τον διαβητολόγο είναι επιβεβλημένη.

Σχετικά Άρθρα

Back to top button