Συνεντεύξεις - Άρθρα

Τα μεταξωτά…σχέδια θέλουν και επιδέξιους…managers!

Ζώντας το χώρο της υγείας από κοντά όλα τα χρόνια που ασχολούμαι με το συγκεκριμένο ρεπορτάζ, σκεφτόμουν ότι το μνημόνιο κυριολεκτικά τον σάρωσε.

Η αλήθεια είναι ότι η αδιαφάνεια στην υγεία ήταν πολύ μεγάλη της εποχές της ευημερίας και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μπήκε στο μικροσκόπιο της Τρόικας από τη πρώτη στιγμή. Παράλληλα όμως δεν μπορούσα να αγνοήσω το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι ένα από τα ελάχιστα πλέον «προηγμένα» κράτη (τα εισαγωγικά μπαίνουν γιατί δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι ανήκουμε σε αυτά) που υπάρχει κοινωνική πρόνοια στην υγεία και ο ανασφάλιστος /άπορος συμπολίτης μας μπορεί να βρει ένα κρεβάτι νοσοκομείου όταν το χρειαστεί, ακόμα και αν αυτό το κρεβάτι μπορεί να είναι ράντζο ή οι συνθήκες να μην είναι και οι καλύτερες. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: θα υπάρξει ένας γιατρός – συνήθως καλά εκπαιδευμένος – που θα τον φροντίσει.

Αναρωτιόμουν λοιπόν αν το σχέδιο που προτείνουν οι managers της τρόικας έχει σαν στόχο να γίνουμε ΗΠΑ στην Υγεία, όπου χωρίς ιδιωτική ασφάλιση οι ασθενείς πεθαίνουν αβοήθητοι έξω από τη πόρτα των νοσοκομείων, ή να φθάσουμε στο τέλος της ημέρας να ξοδεύουμε όσα πρέπει και ταυτόχρονα να υπάρχει ένα καλό επίπεδο στις προσφερόμενες υπηρεσίες υγείας των πολιτών, ασφαλισμένων και ανασφάλιστων.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Είναι κακό το σύστημα της ΗΔΙΚΑ; Σίγουρα όχι και μάλιστα είναι πρωτοποριακό για όλο τον κόσμο.Δεν είναι τυχαίο ότι το σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης της Ελλάδας παρουσιάζεται σαν μοντέλο σε διεθνή συνέδρια.

Το ερώτημα όμως εδώ είναι βάσει ποιού σχεδίου μπαίνουν οι κόφτες στη συνταγογράφηση φαρμάκων και στις διαγνωστικές εξετάσεις. Εκπονήθηκε κάποια μελέτη από ειδικούς που έδειξε ότι με βάση συγκεκριμένα – επιστημονικώς αποδεκτά – δεδομένα θα πρέπει να μπουν αυτοί οι κόφτες ή ξύπνησε κάποιος ένα πρωί στην Αριστοτέλους και αποφάσισε να βάλει πλαφόν; Όσοι ασχολούμαστε με το χώρο ξέρουμε ότι η σωστή απάντηση είναι η δεύτερη.

Είναι κακή η ενοποίηση των επικουρικών ταμείων και των κλάδων υγείας με τη δημιουργία του ΕΟΠΥΥ; Μάλλον όχι, γιατί έτσι δημιουργείται ένα υπερ-ταμείο με τεράστια διαπραγματευτική δυνατότητα. Προσέξτε γράφω δυνατότητα και όχι ικανότητα, γιατί ποιοι συγκροτούν τις επιτροπές διαπραγμάτευσης και με βάση ποια δεδομένα αποφασίζουν; Είναι κάποιοι managers οι οποίοι αποδεδειγμένα έχουν τις σπουδές και την επαγγελματική εμπειρία να κάνουν τη δουλειά αυτή ή μήπως είναι κάποιοι άνθρωποι που ανήκουν στο πολιτικό χώρο της εκάστοτε κυβέρνησης με λίγη ή καμμιά σχέση με το αντικείμενο; Η σωστή απάντηση είναι κι αυτή τη φορά η δεύτερη.

Είναι κακό το σχέδιο της συγκράτησης της νοσοκομειακής δαπάνης; Σίγουρα όχι, γιατί όλοι ξέρουμε λίγο έως πολύ τη σπατάλη που γινόταν στα νοσοκομεία τις εποχές της ευημερίας. Πως είναι δυνατόν όμως τα ελληνικά νοσοκομεία να είναι τόσο κοστοβόρα και το επίπεδο των υπηρεσιών τους χαμηλό; Και ταυτόχρονα πως γίνεται τα ιδιωτικά νοσοκομεία να είναι κερδοφόρα (εξαιρώ τις περιπτώσεις των υπερχρεώσεων γιατί είναι σίγουρο ότι δεν είναι κερδοφόρα μόνον από αυτές);

Μήπως η διαφορά βρίσκεται στο γεγονός ότι τα τελευταία τα διοικούν επαγγελματίες managers που έχουν ειδικές σπουδές και αποδεδειγμένη εμπειρία, ενώ τα δημόσια – με ελάχιστες εξαιρέσεις – τα διοικούν άνθρωποι που παρεπιδημούν στην εκάστοτε κυβέρνηση και έχουν λίγη ή καμμιά εμπειρία διαχείρισης ανθρώπων και προϋπολογισμών;

Νομίζω ότι η λίστα με ανάλογα ερωτήματα δεν έχει τελειωμό και επίσης πιστεύω ότι η υπόθεσή μας έχει στοιχειοθετηθεί επαρκώς.Το σχέδιο λοιπόν είναι κατά βάση σωστό (η μοναδική μου αντίρρηση έχει να κάνει με την εξάρτηση του προϋπολογισμού της υγείας από το ΑΕΠ και μάλιστα από ένα ΑΕΠ που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα τάρταρα).

Το ερώτημα έχει να κάνει με το ποιοι έχουν κληθεί να το εφαρμόσουν. Και το «έγκλημα» της εκάστοτε κυβέρνησης και των υπουργών υγείας είναι ότι τοποθετούν μαθητευόμενους μάγους στις θέσεις των ανθρώπων που διαχειρίζονται το πολυτιμότερο αγαθό ενός ολόκληρου λαού: την υγεία.

Προσοχή, σε καμία περίπτωση δεν λέω ότι όλα τα στελέχη που κατέχουν θέσεις στο χώρο της υγείας δεν είναι ικανά. Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Είμαι όμως σε θέση να γνωρίζω ότι στην πλειονότητά τους είναι άσχετοι με το αντικείμενο του manager. Και εκεί βρίσκεται το λάθος, καθώς όταν οι άνθρωποι αυτοί καλούνται να συγκρουστούν με τα όποια συμφέροντα (εταιρειών, συνδικαλιστών κλπ), δεν έχουν το σωστό υπόβαθρο και δεν έχουν μελετήσει επαρκώς για να τους αντιμετωπίσουν.

Η υγεία τα τελευταία χρόνια διοικείται με λογιστικές πρακτικές και μέτρα που γράφονται και λαμβάνονται κυριολεκτικά στο πόδι και ενώ υπάρχει μια κάποια υπερβολή στο λόγο αυτών που μιλούν για υγειονομική «βόμβα», τείνω να πιστέψω ότι μπορεί να είμαστε πολύ κοντά σε αυτήν. Ευελπιστώ ότι περιπτώσεις τύπου Έμπολα δεν θα ανάψουν το φυτίλι…

Διαβάστε επίσης

Κύριοι της Υγείας επιτέλους σοβαρευτείτε!

Της Δημοσιογράφου Νατάσσας Σπαγαδώρου Σύμβουλος Έκδοσης στο www.onmed.gr

Όταν τα πρότυπα δεν βολεύουν!
Του Δημήτρη Καραγιώργου: Υγειονομικός συντάκτης “Έθνος”, συνεργάτης Iatronet.

Η μεγάλη πληγή της Υγείας!
Του Αιμίλιου Νεγκή: Γενικός Διευθυντής του www.virus.com.gr και του Pharma and Health Business (www.phb.com.gr)

Σχετικά Άρθρα

Back to top button