Πολιτική ΥγείαςΡεπορτάζ υγείαςΣυνεντεύξεις - ΆρθραΦάρμακα

Το πόρισμα για το φάρμακο: Η πλήρης διαστρέβλωση της αλήθειας

Γράφουν: Νίκος Μαρουδιάς MD PHD, Γιώργος Βογιατζής PHD

Κατατέθηκε στην Βουλή το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής για την υγεία και το φάρμακο.

Γενικές παρατηρήσεις:

• Η γενική εντύπωση είναι η κυβερνητική πλειοψηφία της επιτροπής δεν προσπάθησε να αναζητήσει την αλήθεια, και το τι πραγματικά συνέβη και αυξήθηκαν οι φαρμακευτικές δαπάνες. Αντίθετα προσπάθησε να σπιλώσει την αντιπολίτευση και να καταλογίσει με εμπάθεια ευθύνες, που όμως δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

• Απόδειξη του γεγονότος είναι ότι χρησιμοποίησε στοιχεία από μία μόνο πηγή, τα οποία όμως είναι ‘φουσκωμένα’ και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

• Αγνόησε στοιχεία και τεκμηριωμένες δημοσιεύσεις που δεν την εξυπηρετούν- αγνόησε ακόμη και τα επίσημα στοιχεία του ΕΟΦ και των διεθνών οργανισμών. Αντίθετα υπερτόνισε μαρτυρικές καταθέσεις στην επιτροπή, γενικόλογες, χωρίς παρουσίαση στοιχείων και δίχως την αντίστοιχη τεκμηρίωση.

• Διαπιστώνεται κραυγαλέα αντίφαση μεταξύ των σοβαρών ισχυρισμών που αναφέρθηκαν κατά την διάρκεια της επιτροπής – διαφθορά μεγαλύτερη των 30 δις στο φάρμακο, 85 δις στην υγεία) και των απλοϊκών συμπερασμάτων (έφταιγε ότι τα πορίσματα δεν κατατέθηκαν, αλλά και ένας υπάλληλος).

• Υπάρχει πλήρης σύγχυση για το ύψος της οικονομικής επιβάρυνσης που προήλθε από τις φαρμακευτικές δαπάνες. Τελείως αυθαίρετα- δηλαδή χωρίς καμία τεκμηρίωση -αναφέρεται στο πόρισμα (σελ 192) ότι η συνολική οικονομική επιβάρυνση (όχι η ζημιά του δημοσίου;) από το φάρμακο ανήλθε στα 23 δις, και ψευδώς αναφέρεται ότι το ποσό αυτό το υποστηρίζουν και διάφοροι μελετητές (δεν μνημονεύεται βέβαια κανένας, διότι δεν υπάρχει), παραμένουν όμως κάποιοι μάρτυρες που το ισχυρίζονται! (δίχως στοιχεία).

• Η απόδειξη της παραπάνω λανθασμένης υπόθεσης αποδεικνύεται από το γεγονός ότι στο πόρισμα για να τεκμηριώσουν τον ισχυρισμό της μεγάλης σπατάλης χρησιμοποιούν τα στοιχεία από τον κ. Ράνο, τα οποία όμως ανεβάζουν την υπέρβαση των φαρμακευτικών δαπανών στα 32,68 δις. Καμία σχέση με τα 23 δις.

• Αν πίστευαν και οι ίδιοι ότι η ζημία για το δημόσιο είναι τόσο μεγάλη, τότε τα συμπεράσματα του πορίσματος θα ήταν διαφορετικά και θα έπρεπε να αποδοθούν και συγκεκριμένες ευθύνες.

• Το παραπάνω αποδεικνύεται από το γεγονός ότι στα συμπεράσματα του πορίσματος δεν υπάρχει καμία αναφορά ότι το δημόσιο ζημιώθηκε από τις φαρμακευτικές δαπάνες. Η επιτροπή δεν διαπιστώνει ζημία του δημοσίου. Το μόνο που αναφέρει η επιτροπή είναι ‘η συνολική επιβάρυνση για την χώρα’. Δηλαδή ο κύριος λόγος για τον οποίο συστήθηκε η επιτροπή δεν επαληθεύθηκε!

• Τα συμπεράσματα της πλειοψηφίας, δηλαδή οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, διαψεύδουν τον κ. Τσίπρα και τον κ. Πολάκη που ισχυρίζονται ότι το δημόσιο ζημιώθηκε με 23 δις από τις φαρμακευτικές δαπάνες και με 85 δις από τις δαπάνες για την υγεία.

• Εξ άλλου έχει αποδειχθεί (Γ. Βογιατζής) ότι την περίοδο 2000-2010 η ‘ζημιά’ του δημοσίου από τις εξωνοσοκομειακές δαπάνες για τα φάρμακα ανήλθε στα 2δις – με στοιχεία που δικαιολογούν την ΄ζημιά’ και τα οποία δεν αμφισβητούνται.

• Κυριαρχεί μια μονομερής, ιδεοληπτική παρουσίαση των δεδομένων και των ισχυρισμών (που δεν στηρίζονται σε στοιχεία) με προφανή σκοπό την εξυπηρέτηση του δικού της αφηγήματος για την χρεοκοπία της Ελλάδας, και την στοχοποίηση των προηγούμενων κυβερνήσεων.

• Την τελευταία στιγμή, συμπεριέλαβαν και τον κ. Σημίτη που αυτήν την στιγμή βρίσκεται στο στόχαστρο της κυβέρνησης.

• Απουσιάζει εντελώς η αυτοκριτική για τις δικές τους ευθύνες την περίοδο 1998-2014 που είτε ως πολιτικοί άνδρες, είτε ως κόμμα, είτε ως συνδικαλιστές και ιδιαίτερα στο χώρο της υγείας, ποτέ και σε καμμιά περίπτωση δεν εναντιώθηκαν στην ‘σπατάλη΄ και στο ‘μεγάλο πάρτι’ με τις φαρμακευτικές δαπάνες και στην υγεία. Αντίθετα αντιδρούσαν σε κάθε μέτρο περιορισμού της δαπάνης και ζητούσαν ακόμη περισσότερες δαπάνες. Δεν είδαν, δεν άκουσαν δεν ήξεραν.

• Αξίζει να επισημανθεί ότι την περίοδο 2010-2014, δεν υπερψήφισαν κανένα από τα νομοσχέδια που αφορούσαν σε μειώσεις τιμών φαρμάκων, μειώσεις ποσοστών κέρδους, την καθιέρωση της Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης, την καθιέρωση Θετικής Λίστας , τις επί πλέον εισφορές για τη βιομηχανία (Rebate , Claw back) και γενικά κάθε μέτρο περιστολής και ελέγχου της φαρμακευτικής δαπάνης.

1. Περίπτωση Σημίτη.

Tην τελευταία στιγμή συμπεριλήφθηκαν στο πόρισμα και περισσότερα χρόνια της περιόδου Σημίτη. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ‘υπέκυψαν’ μάλλον στην επιθυμία του κ. Πολάκη αλλά και του κ. Τσίπρα, οι οποίοι τώρα τελευταία έβαλαν στο στόχαστρο τον κ. Σημίτη. Ατύχησαν όμως διότι όπως προανάφερα είτε δεν γνωρίζουν, είτε αδιαφορούν για τα γεγονότα.

Α) κατηγορούν ότι το 1997 καταργήθηκαν οι εισφορές υπέρ του ΤΣΑΥ, ΤΕΑΥΦΕ, και ΕΟΦ. (εφαρμογή από το 1998) με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι τιμές των φαρμάκων και τα κέρδη των εταιριών.

Αυτό σημαίνει ότι
• Δεν αντιλαμβάνονται ότι η κατάργηση των κοινωνικών πόρων ωφέλησε τους ασθενείς οι οποίοι πλήρωναν λιγότερα χρήματα για τα φάρμακα. Αυτές οι εισφορές -έμμεση φορολογία- επιβάρυναν τους ασθενείς και μόνο τους ασθενείς, διότι αύξαναν την λιανική τιμή των φαρμάκων.

Στην πραγματικότητα επιδοτούσαν τα ασφαλιστικά ταμεία των υγειονομικών, και των εργαζομένων στην φαρμακοβιομηχανία και τον ΕΟΦ, και αύξαναν και το κέρδος των φαρμακείων. Ο κοινωνικός πόρος είχε σαν αποτέλεσμα οι ωφελούμενοι ασφαλισμένοι των ταμείων να πληρώνουν χαμηλότερες εισφορές ή να δικαιούνται υψηλότερες παροχές σε βάρος του κοινωνικού συνόλου.

• Είναι λυπηρό ότι ακόμη και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίζεται και επικροτεί την λογική των κοινωνικών πόρων, που πληρώνουν όλοι οι πολίτες προς όφελος των ελάχιστων ισχυρών συντεχνιακών ομάδων πίεσης.

• Διαψεύδουν τον εαυτό τους όταν οι ίδιοι στο πόρισμα τους (και μάλιστα με bold για έμφαση) παραθέτουν την σχετική νομοθεσία όπου αναφέρεται …(οι εισφορές υπολογίζονται)…. επί της εκάστοτε ισχύουσας καθαρής τιμής των φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων’. ‘ Δεν γνωρίζουν ο κ. Πολάκης και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ότι αυτό που αναγράφεται στον νόμο σημαίνει ότι οι εισφορές αυτές επιβάρυναν τις χονδρικές τιμές των φαρμάκων με αποτέλεσμα την αύξηση των λιανικών τιμών που πλήρωναν οι ασφαλισμένοι και τα ασφαλιστικά ταμεία.

• Οι εισφορές δεν επηρέαζαν τις τιμές που εισέπραττε η βιομηχανία, διότι επιβάλλονταν μετά τον καθορισμό της τιμής που εισέπραττε η βιομηχανία. Αν οι εισφορές αυξάνονταν ή μειώνονταν η βιομηχανία ούτε κέρδιζε, ούτε έχανε. Η δική της τιμή έμεινε αμετάβλητη. Αυτοί που έχαναν ήταν οι ασθενείς που πλήρωναν παραπάνω (ή λιγότερα) διότι οι εισφορές επιβάρυναν την λιανική τιμή του φαρμάκου.

Συμπέρασμα : αυτό που γράφει το πόρισμα ότι η κατάργηση έφερε αύξηση τιμών και μετέφερε χρήματα στις εταιρίες απλά δεν είναι αλήθεια. Στην πραγματικότητα η κατάργηση των εισφορών επέφερε μείωση των τιμών των φαρμάκων.

Β) Το πόρισμα αναφέρει ότι στην περίοδο αυτή εκτοξεύτηκαν οι τιμές και κατά συνέπεια και οι πωλήσεις των φαρμάκων. Οι πωλήσεις από τα 1,656 δις ευρώ το 1998 έφθασαν τα 2,413 το 2000. Σωστό είναι να εξετάσουμε την περίοδο Σημίτη από το 1996, όταν οι δαπάνες ήταν μόνο 1,404 δις. (πρώτο έτος πρωθυπουργίας του κ Σημίτη, τα στοιχεία πωλήσεων από το πόρισμα)

Να εξηγήσουμε γιατί παρατηρείται η αύξηση και γιατί έγιναν οι αυξήσεις τιμών:
• Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αγνοούν (εσκεμμένα ή όχι) ότι τα φάρμακα ήταν εισαγόμενο προϊόν και τα αγοράζαμε με δολάρια. Την περίοδο αυτή η δραχμή, (δραχμή είχαμε) έχανε συνέχεια σε σχέση με το δολάριο.

Το 1996 η ισοτιμία ήταν 1$= 240,71 δρχ. Το 2000 έφθασε στα 365,4 δρχ. Υποτίμηση 51,8% Αν την δαπάνη του 1996 την αυξήσουμε κατά 51,8% η δαπάνη θα ανέρχονταν στα 2,131 δις, δηλαδή πολύ κοντά στις δαπάνες του 2000. (που υπερκαλύπτονται βέβαια αν υπολογίσουμε μια φυσιολογική αύξηση για τα 5 χρόνια, και την εισαγωγή νέων φαρμάκων)

• Εφόσον αναγνωρίζουμε και δεχόμαστε ότι οι τιμές του πετρελαίου αναπροσαρμόζονται με βάση το δολάριο, μέχρι και σήμερα- αλλά και των άλλων εισαγομένων αγαθών- είναι αδιανόητο να μην δεχθούμε τις αναπροσαρμογές στις τιμές των φαρμάκων όπως έγινε και το 1998 (και με μεγάλη βέβαια καθυστέρηση).

• Να σημειώσουμε ότι το σύστημα τιμολόγησης του Δεκ 1997 επέβαλε για πρώτη φορά ως τιμή του φαρμάκου να ορίζεται η χαμηλότερη τιμή του φαρμάκου στην Ευρώπη. Το σύστημα άλλαξε το 2005, οπότε για την τιμή του φαρμάκου λαμβάνονταν υπόψιν ο μέσος όρος των τριών χαμηλότερων.

• Αρχίζει να διογκώνεται το ρεύμα των μεταναστών προς την Ελλάδα (1996 και μετά) με συνέπεια την αύξηση του πληθυσμού

• Επιπλέον, για περιορισμό της δαπάνης (1997) επεκτάθηκε και η θετική λίστα του ΙΚΑ σε όλα τα ταμεία.

Συμπέρασμα: καμιά αδικαιολόγητη αύξηση στις δαπάνες. Όλα τα άλλα είναι παραφιλολογία, εμπάθεια και μη κατανόηση της πραγματικότητας.

Οι ισχυρισμοί του πορίσματος

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στο πόρισμα ισχυρίζονται ότι η αύξηση των δαπανών – και κατά συνέπεια οικονομική επιβάρυνση- προήλθε από τις υψηλές τιμές των πρωτοτύπων φαρμάκων, από την κατευθυνόμενη συνταγογράφηση και την υπερσυνταγογράφηση.

Για τα θέματα αυτά έχουν δοθεί τεκμηριωμένες απαντήσεις όπου αποδεικνύεται το ανυπόστατο των ανωτέρω ισχυρισμών, (στην προηγούμενη ανάρτηση, Γ Βογιατζής: Φαρμακευτικές δαπάνες: ζημιώθηκε το δημόσιο και πόσο;)

Επιπλέον, στην παραπάνω δημοσίευση τεκμηριώνονται με λεπτομέρειες και με παράθεση στοιχείων, οι αιτίες της υπέρβασης της φαρμακευτικής δαπάνης,- που αγνοούνται συστηματικά στο πόρισμα-, καθώς και η απόδειξη ότι αν δεν υπήρχε η γενναιόδωρη φαρμακευτική πολιτική των κυβερνήσεων, – με την οποία συμφωνούσε και ο ΣΥΡΙΖΑ– δεν θα υπήρχε ζημιά για το δημόσιο.

Όσον αφορά στο πόρισμα

• Σε όλο το πόρισμα υπάρχει διάχυτη η εμμονή ότι οι υπέρογκες δαπάνες για τα φάρμακα αύξησαν την κερδοφορία των εταιριών και ότι όλη την αύξηση την καρπώθηκε η φαρμακοβιομηχανία. Η φαρμακοβιομηχανία- οι πολυεθνικές εταιρίες συγκεκριμένα- φταίει για όλα. Αυτή η προσέγγιση είναι τελείως εμπαθής, μονομερής και αντιεπιστημονική.

• Αγνοούν επιδεκτικά οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι στην αγορά του φαρμάκου εμπλέκονται και οι φαρμακοποιοί και οι φαρμακοαποθήκες, αλλά και το κράτος. Από την λιανική τιμή του φαρμάκου (100) τα 62,7 τα εισέπραττε η βιομηχανία, το 5,3 ο χονδρέμπορος, το 23,8 ο φαρμακοποιός και το 8,2 το κράτος (ΦΠΑ). Αντίθετα το πόρισμα τα αποδίδει όλα στην βιομηχανία.

• Θεωρούν ότι επειδή η πολιτεία έδειχνε ‘αδιαφορία για τα ελληνικά ποιοτικά γενόσημα φάρμακα και για την στήριξη της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας’ (σελ 192) υπήρχε αύξηση των δαπανών. Ενώ η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία τύχαινε ιδιαιτέρως ευνοϊκής μεταχείρισης.

Μέρος της αύξησης των δαπανών οφείλεται στο γεγονός ότι τα ελληνικά γενόσημα απολάμβαναν τις υψηλότερες τιμές στον κόσμο, προς όφελος της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας επιβαρύνοντας τις δημόσιες δαπάνες και τους ασθενείς. Ίσως, ένας από τους λόγους που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξέδωσε το πρώτο δελτίο τιμών φαρμάκων το 2015-ως όφειλε σύμφωνα με τον νόμο- ήταν για να μην προχωρήσει και σε μειώσεις τιμών των generics, στηρίζοντας την ελληνική φαρμακοβιομηχανία (δεν επέδειξε αδιαφορία).

• Αναφέρουν – και το συμμερίζονται- ότι ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας κατά της διαφθοράς κ. Νικολούδης εκτίμησε (η υπογράμμιση δική μου) ότι το μαύρο χρήμα στην υγεία αγγίζει το 24% των συνολικών δαπανών (των 265 δις) (σελ. 193). Το 24% των 265 δις είναι 63,6 δις, τα οποία βέβαια δεν είναι αρκετά για να καλύψουν το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ, για αυτό και αυθαίρετα πρόσθεσαν άλλα 22 δις.

• Αλλά, γιατί το μαύρο χρήμα υπολογίζεται στο σύνολο των δαπανών υγείας; Είναι δυνατόν να υπάρχει μαύρο χρήμα και στους μισθούς των υπαλλήλων του ΕΣΥ; Των λειτουργικών δαπανών των δημόσιων νοσοκομείων για τις ΔΕΚΟ; κλπ. Και από πότε – έστω να δεχθούμε την παραπάνω εκτίμηση- το μαύρο χρήμα στο σύνολο του μεταφράζεται σε ζημιά για το δημόσιο, και την οικονομία γενικότερα;

• Θεωρούν ότι η εξωνοσοκομειακή δαπάνη για τα φάρμακα ταυτίζεται με την δημόσια δαπάνη για τα φάρμακα! (2009). (τελείως απλοϊκή προσέγγιση) Η ίδια σύγχυση παρατηρείται και στα επόμενα χρόνια (σελίδα 192 του πορίσματος). Αν μπερδεύουν τόσο βασικές έννοιες, τότε τι αξιοπιστία έχουν τα στοιχεία και οι υποθέσεις τους;

• Χρησιμοποιούν την κατάθεση της κ Αντωνίου, αλλά η ίδια αδυνατεί να ονομάσει έστω και ένα φάρμακο του οποίου η τιμή να αυξήθηκε παράνομα ή να έχει παράνομα υψηλή τιμή.

• Αναφέρουν ψευδώς ότι η κατά κεφαλή δημόσια δαπάνη για τα εξωνοσοκομειακά φάρμακα το 2009 ανέρχεται σε 700 ευρώ. Διότι, απλούστατα η δαπάνη αυτή αντιστοιχεί σε πληθυσμό της Ελλάδας μόνο 7,3 εκ! γεγονός βέβαια απολύτως ψευδές. (σελ 192)

• Για ενίσχυση του ψευδούς ισχυρισμού αναφέρουν ότι η κατά κεφαλή δαπάνη στην Μ. Βρετανία ήταν 270 ευρώ, δίχως να αναφέρουν την πηγή του ισχυρισμού τους και δίχως να γνωρίζουν τι αντιπροσωπεύει αυτό το ποσό.

Στο πόρισμα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν αναφέρουν ξεκάθαρα αν ζημιώθηκε και πόσο το δημόσιο από τις φαρμακευτικές δαπάνες. Δεν υποστηρίζουν τις αρχικές αιτιάσεις του κ. Τσίπρα και κ Πολάκη ότι το δημόσιο ζημιώθηκε με 23 δις από τις δημόσιες εξωνοσοκομειακές φαρμακευτικές δαπάνες την περίοδο 2000-2010.

Δεν υπάρχει καμία αναφορά, κανένας πίνακας, κανένα στοιχείο. Φαίνεται ότι μετά τις δημοσιεύσεις (Τέλογλου και Βογιατζής, ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής) όπου καταρρίφθηκε αυτός ο μύθος, αντιλήφθηκαν το μέγεθος της ανακρίβειας και αναδιπλώθηκαν.

• Επειδή δεν τους έβγαιναν τα νούμερα, άλλαξαν τακτική, και ενώ οι αρχικές δηλώσεις τόσο του κ. Τσίπρα όσο και του κ. Πολάκη, αναφέρονταν μόνο στις εξωνοσοκομειακές δημόσιες δαπάνες, στο πόρισμα επέκτειναν την περίοδο εξέτασης, από το 2000-2010, σε 1998-20014, και αναφέρονται στο σύνολο των φαρμακευτικών δαπανών (που περιλαμβάνουν και τις νοσοκομειακές και τις ιδιωτικές δαπάνες) με στόχο να αυξήσουν την ζημιά.

• Η ενέργεια αυτή έχει ακόμη μία δυσκολία: δεν μπορεί να γίνει σύγκριση με τις δαπάνες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, διότι ο ΟΟΣΑ μόνο για το 1/3 των χωρών έχει στοιχεία και για τις νοσοκομειακές δαπάνες.

Όσον αφορά στα στοιχεία του κ Ράνου.

• Μια απλή αντιπαράθεση με τα επίσημα δημοσιευμένα στοιχεία που έχει αναρτήσει ο ΕΟΦ– ούτε αυτό το κάνανε- θα αποδείκνυε ότι τα στοιχεία του δεν συμφωνούν πάντα, αλλά και είναι φουσκωμένα για μερικές χρονιές. Μόνο για τα έτη 2006-2008 υπάρχει “φούσκωμα” 2,15 δις ευρώ.

• Επιπλέον στις πωλήσεις αυτές περιέχονται και οι παράλληλες εξαγωγές των φαρμάκων, άρα πρέπει να αφαιρεθούν. Υπολογίζονται πάνω από 600 εκ το χρόνο, μόνο για τα τελευταία 3 χρόνια 2008-2010 =1,883 δις ευρώ, στοιχεία ΕΟΦ.

• Τα στοιχεία αφορούν πωλήσεις προς φαρμακεία και φαρμακαποθήκες. Δεν αφορούν πωλήσεις από το φαρμακείο προς τον ασθενή που είναι η πραγματική δαπάνη. Περιέχουν δηλαδή και το stock των φαρμακείων, των φαρμακοαποθηκών και των νοσοκομείων. Και όσο αυξάνονταν ο αριθμός των φαρμακείων, (σχεδόν διπλασιάστηκε) αλλά και η νοσηρότητα και τα ακριβά φάρμακα τόσο αύξανε και η αξία του stock. Θα έπρεπε να ληφθεί τουλάχιστο υπόψιν.

• Επιπλέον, δεν αναφέρουν στο πόρισμα την ελληνική πρωτοτυπία που κάθε νοικοκυριό έχει στην κατοχή του ένα μικρό φαρμακείο, και προμηθεύεται φάρμακα τα οποία όμως δεν καταναλώνει με αποτέλεσμα να λήγουν αχρησιμοποίητα.

• Το παραπάνω γεγονός δημιουργείται από την ευκολία πρόσβασης σε φάρμακα (προμήθεια χωρίς ιατρική συνταγή) αλλά και στην ευκολία πρόσβασης στους γιατρούς με αποτέλεσμα να είναι συνήθης πρακτική η αναζήτηση δεύτερης γνώμης. Το αποτέλεσμα είναι ο δεύτερος γιατρός συχνά να αλλάζει την προηγούμενη συνταγή, χωρίς να έχουν καταναλωθεί όλα τα φάρμακα και να συνταγογραφεί διαφορετικά φάρμακα (πολλές φορές το ίδιο φάρμακο, αλλά με διαφορετική εμπορική ονομασία). (συμβολή στην πολυφαρμακία)

• Μία απλή σύγκριση για την απόδειξη της αλήθειας. Ο κ. Ράνος (και υιοθετείται από τον ΣΥΡΙΖΑ) αναφέρει ότι οι φαρμακευτικές δαπάνες το 2009, ανήλθαν σε 8,461 δις ευρώ. Αν όμως οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έψαχναν για την αλήθεια θα ανέτρεχαν στα επίσημα δημοσιευμένα στοιχεία του ΕΟΦ, της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων και της ΕΛΣΤΑΤ, και θα διαπίστωναν ότι το 2009

α) οι νοσοκομειακές δαπάνες ανέρχονται σε 1,466 δις ευρώ,

β) οι δημόσιες δαπάνες του 2009 (δηλαδή τα Ασφαλιστικά Ταμεία, ανέρχονται σε 5,108 δις και

γ) οι ιδιωτικές δαπάνες (σύμφωνα με τα στοιχεία των οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ για τα φάρμακα ανέρχονται σε 1,275 δις. Παραμένει ένα φούσκωμα 612 εκατ. € .(το 2005 το ‘φούσκωμα ανέρχεται στα 906 εκ, το 2006 είναι 1,083 δις και το 2008 στα 1,38 δις και συνεχίζεται).

• Οι υπολογισμοί της ΕΛΣΤΑΤ για τις ιδιωτικές δαπάνες για τα φάρμακα περιέχουν και προϊόντα που δεν θεωρούνται φάρμακα με την στενή έννοια. Δυστυχώς η υπηρεσία δεν τα διαχωρίζει, ενώ η δαπάνη για αυτά τα προϊόντα είναι σημαντική.

• Στο πόρισμα χρησιμοποιούνται ελάχιστοι συγκριτικοί πίνακες και μόνο ότι είναι υπέρ της υπόθεσης του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπάρχουν συγκρίσεις της φαρμακευτικής δαπάνης ή/και της κατά κεφαλήν δαπάνης με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες για όλη την περίοδο που εξετάσθηκε. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ την επιστημονική και τεκμηριωμένη αμφισβήτηση των συμπερασμάτων τους.

• Αλλά και η παράθεση των στοιχείων από τους ελάχιστους πίνακες δεν είναι η σωστή. Για παράδειγμα στον πίνακα για την εξέλιξη φαρμακευτικής δαπάνης (διάγραμμα 2) διαπιστώνεται ότι η δαπάνη το 2008 ήταν 8,676 δις και μειώθηκε στα 8,461 δις το 2009, όταν γνωρίζουμε από επίσημα στοιχεία ότι οι νοσοκομειακές πωλήσεις ήταν περίπου ίδιες τα 2 χρόνια (1,465 δις) ενώ είχαμε εκτόξευση των δημόσιων φαρμακευτικών δαπανών από 4,530 δις το 2008 σε 5,108 δις το 2009, οι παράλληλες εξαγωγές το 2009 ήταν αυξημένες κατά 42 εκ, έναντι του 2008, ενώ οι ιδιωτικές δαπάνες του 2009 εμφανίζουν υστέρηση έναντι του 2008 μόνο κατά 60 εκ.

• Ούτε αναρωτήθηκαν αν τα στοιχεία για τις δαπάνες που έστελνε η Ελλάδα τόσα χρόνια στον ΟΟΣΑ ήταν ακριβή ή φουσκωμένα και πάντως όχι τεκμηριωμένα.

• Αναφέρονται εκτενώς σε έναν πίνακα ‘ετήσια αύξηση των πραγματικών κατά κεφαλή φαρμακευτικών δαπανών κατά την περίοδο 2000-2008 (OECD, Health Data 2011) αλλά αγνοούν τους άλλους τρις πίνακες της ίδιας σελίδας γιατί δεν τους εξυπηρετούν!

Και το τελευταίο: για να αποδείξουν την υποτιθέμενη ζημιά δημιούργησαν (υιοθέτησαν;) μία ευθεία γραμμή από τις δαπάνες του 1999 ( γιατί το 1999; με ποια λογική άραγε;) και όποια δαπάνη υπήρχε πάνω από την γραμμή την θεωρούσαν υπέρβαση και ζημιά. Η μέθοδος είναι απλοϊκή, και αντιεπιστημονική και βέβαια ‘πασιφανώς εκτός πραγματικότητας’ όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν αλλού στο πόρισμα.

• Η ευθεία γραμμή αποκρύβει την πραγματικότητα. Αγνοείται το γεγονός ότι την περίοδο του πίνακα 2000-2008 όλες οι χώρες έλαβαν μέτρα περιορισμού της φαρμακευτικής δαπάνης, ενώ η Ελλάδα όχι. Παρά τα μέτρα όμως που έλαβαν δεν εμποδίστηκε η αύξηση της δαπάνης (3,5% μέσος όρος, όπως οι ίδιοι αναφέρουν).

• Την περίοδο αυτή όλες οι χώρες –άρχισε κυρίως μετά το 1995- μείωσαν ή/και πάγωσαν τις τιμές των φαρμάκων, καθιέρωσαν reference pricing, και θετικές/αρνητικές λίστες, μείωσαν το ποσοστό κέρδους των φαρμακεμπόρων και των φαρμακείων, αύξησαν την συμμετοχή των ασθενών.

Επιπλέον αύξησαν τα OTC με μεταφορά στην λίστα των OTC φάρμακα ευρείας κυκλοφορίας, (πχ Zantac), περιόρισαν την ελευθερία συνταγογράφησης από τους γιατρούς και οι έλεγχοι έγιναν αυστηρότεροι κυρίως στο promotional budget των εταιριών, και εφάρμοσαν πολιτικές προώθησης των generics. Αυτήν την εποχή εφαρμόσθηκαν για πρώτη φορά rebates και clawbacks, πλαφόν στις δαπάνες φαρμάκων, και εισαγωγή θεραπευτικών πρωτοκόλλων.

Δύο ακόμη σημαντικά ζητήματα:

Το πρώτο:
• Τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για την αποκατάσταση των προβλημάτων υγείας. Είναι απλοϊκό να γίνονται συγκρίσεις μεταξύ των χωρών μόνο για τις δαπάνες για τα φάρμακα, δίχως να αναφέρονται και να συγκρίνονται τα αποτελέσματα της χρησιμοποίησης τους.

• Δεν αναφέρεται πουθενά, ούτε βέβαια προβλημάτισε την επιτροπή, αν οι ‘αυξημένες’ φαρμακευτικές δαπάνες είχαν κάποια συμμετοχή στη βελτίωση της υγείας του πληθυσμού στην Ελλάδα, μεγαλύτερη από άλλες χώρες, που παρουσίαζαν όμως μικρότερη φαρμακευτική δαπάνη.

• Ποια ήταν η συμμετοχή των φαρμάκων αυτά τα χρόνια, ώστε το προσδόκιμο ζωής στην Ελλάδα να καταστεί ένα από τα υψηλότερα στον κόσμο, και το πώς οι Έλληνες απολάμβαναν περισσότερα υγιή χρόνια (μετά τα 65) από ότι οι άλλοι ευρωπαίοι. (Ελλάδα 10,3 χρόνια, Ευρώπη 9, το 2006, Eurostat). Ούτε γιατί μειώθηκαν πχ οι νοσηλείες για τα εμφράγματα του μυοκαρδίου μετά την επικράτηση της χρήσης των στατινών. (όλα τα στοιχεία βρίσκονται στην δημοσίευση του κ. Βογιατζή)

• Δεν λαμβάνουν υπόψιν ότι η αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης και τα νέα φάρμακα, συνετέλεσαν ώστε να αυξηθεί το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών που πάσχουν από AIDS, από κακοήθεις νεοπλασίες, από καρδιοπάθειες, ηπατίτιδες, εγκεφαλίτιδες κλπ

• Ότι βελτιώθηκε δραματικά η ποιότητα ζωής ασθενών που έπασχαν (ενδεικτικά αναφέρω): από κακοήθεις νεοπλασίες, νευρολογικές παθήσεις (επιληψία, σκλήρυνση κατά πλάκας), σχιζοφρένεια, κατάθλιψη, φλεγμονώδη ρευματικά νοσήματα, ΧΑΠ, νεφρική ανεπάρκεια, άσθμα, διαβήτη, ημικρανίες, καρδιοπάθειες, υπέρταση, οστεοπόρωση κλπ

Το δεύτερο:
• πουθενά δεν αναφέρεται η συμπεριφορά του κράτους προς την βιομηχανία με τις καθυστερήσεις των πληρωμών, το κούρεμα των ομολόγων και τις υποχρεωτικές εκπτώσεις), πολιτικές που οδήγησαν στην επιστροφή στο κράτος αρκετών δις ευρώ.

Εμβόλια

Η υποκρισία περισσεύει σε αυτήν την περίπτωση. Πρώτα όμως μια ερώτηση: πόσο αξίζει μια ζωή για τον ΣΥΡΙΖΑ;
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούν τον κ. Αβραμόπουλο ότι παρήγγειλε/αγόρασε 16 εκ δόσεις με σταδιακή παράδοση. Αγοράσθηκαν όμως τελικά μόνο 3,636 εκ τις οποίες θεωρούν πάρα πολλές. (δεν αναφέρουν όμως πόσες θα έπρεπε να αγορασθούν, πόσες θα ήταν οι φυσιολογικές;). Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση πανδημίας θα υπήρχαν διαθέσιμα εμβόλια μόνο για 8 εκ Έλληνες (αν αγοράζονταν όλες οι δόσεις). Οι άλλοι θα πέθαιναν ίσως. Το εμβόλιο στοίχιζε 5-6 ευρώ.

• Να σημειώσω ότι παραγγέλθηκαν και εξασφαλίστηκαν αυτές οι δόσεις, διότι η παγκόσμια παραγωγή δεν επαρκούσε να καλύψει την ζήτηση, είχε περιορισμένη δυνατότητα. Δεν υπήρχαν διαθέσιμα εμβόλια στην αγορά και οι εταιρίες (3-4 στον κόσμο) κρατούσαν σειρά προτεραιότητας στις παραγγελίες. (υπήρχαν καταγγελίες για άνιση κατανομή των εμβολίων προς όφελος των ανεπτυγμένων χωρών, σε σχέση με τις φτωχότερες χώρες)

• Βέβαια, αν η πανδημία είχε υψηλή θνησιμότητα, θα κατηγορούσαμε την κυβέρνηση γιατί δεν εξασφάλισε εμβόλια για όλους τους Έλληνες, με συνέπεια να πεθάνουν δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας. Σε αυτήν την περίπτωση οι ίδιοι άνθρωποι θα έκαναν εξεταστική επιτροπή για να αποδώσουν ευθύνες για την ανεπάρκεια της κυβέρνησης που άφησε να πεθάνουν χιλιάδες πολίτες, διότι δεν προμηθεύτηκε τα παραπάνω φθηνά εμβόλια.

Ας θυμηθούμε τα γεγονότα: (τα οποία βέβαια απουσιάζουν από το πόρισμα)

• Μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 2009 είχαν νοσήσει από την νέα γρίπη 1,3 εκ. Έλληνες. (στοιχεία ΚΕΕΛΠΝΟ) Τον Γενάρη του 2010, έρευνα του Πανεπιστημίου Αθήνας ανεβάζει τον αριθμό πάνω από τα 2 εκ (17,3% του πληθυσμού). Μάλλον από τύχη δεν είχαμε πανδημία με μετάλλαξη του ιού που θα είχε σοβαρότατες συνέπειες. Η εικόνα ήταν η ίδια σε παγκόσμιο επίπεδο.

• Μέχρι της 8 Ιανουαρίου 2010 είχαν εμβολιασθεί μόνο 359.101 άτομα. Η Ελλάδα είχε από τα χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμών στον κόσμο με ευθύνη του Υπουργείου Υγείας. Στις ΗΠΑ στο ίδιο χρονικό διάστημα είχε εμβολιαστεί το 20% του πληθυσμού.

• Μέχρι της 4 Φεβρουαρίου 2010 είχαν πεθάνει λόγω της γρίπης 119 άτομα (νέα άτομα, δυστυχώς, δεν είχε εμβολιασθεί κανείς τους,)

• Την περίοδο 2010-2011 οι θάνατοι ανήλθαν σε 179 άτομα και οι νοσηλευθέντες στην ΜΕΘ σε 368 άτομα.
Πόσο ήταν το κόστος αυτής της επιδημίας; Των υπηρεσιών υγείας, αλλά και το έμμεσο κόστος στην οικονομία από την επίπτωση στην παραγωγικότητα, από τις χαμένες ημέρες λόγω ασθένειας κλπ;

Και όλα αυτά διότι δεν εμβολιάσθηκαν οι πολίτες. Ευθύνες στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας επειδή δεν έλαβε τα κατάλληλα μέτρα δεν υπάρχουν;
Και σωστά στα συμπεράσματα του πορίσματος- ίσως το μόνο σωστό σημείο- αναφέρει ‘ να ερευνηθεί…. οι αιτίες μη αξιοποίηση τους (των εμβολίων). Προσπερνούν βέβαια οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι υπουργός υγείας την κρίσιμη περίοδο ήταν η κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, που σήμερα είναι υπουργός στην κυβέρνησης τους. Να δούμε τι έρευνα θα κάνουν.

Επιπλέον, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ερωτούν στο πόρισμα ‘πως τεκμηριώθηκε η πρόταση για προμήθεια τόσο μεγάλης ποσότητας αντιγριπικών εμβολίων ……….αφού αυτές οι ποσότητες ήταν οφθαλμοφανώς διογκωμένες σε σύγκριση με παλαιότερες;

Αγνοούν:
• ότι βρισκόμασταν μπροστά σε πανδημία (κατάσταση 6 σύμφωνα με τον ΠΟΥ)
• Δεν υπήρχε παλαιότερη κατάσταση για να την συγκρίνουμε, πρώτη φορά μας συνέβαινε
• Τα εμβόλια ήταν ειδικά και όχι τα ετήσια κοινά αντιγριπικά- που ήταν διαθέσιμα
• Οι παραγγελίες των χωρών γίνονταν σύμφωνα με τις οδηγίες του ΠΟΥ που επεξεργάζονταν σενάρια εξάπλωσης της πανδημίας και υπολογισμούς πόσοι πολίτες θα νοσήσουν, πόσοι θα πεθάνουν κλπ

Για την ιστορία: Η τότε αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ έκανε επερώτηση στην βουλή (37 βουλευτές, 31 Ιουλίου 2009) ‘σχετικά με την προετοιμασία της χώρας για την νέα γρίπη’. Ο ΣΥΡΙΖΑ τι έκανε; Τι θέση είχε;

Τελευταίο και σημαντικό.

Ισχυρίζονται οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι η διαφθορά στην υγεία και τους εξοπλισμούς (αλήθεια πόσο μας ζημίωσαν; Ποιος μπορεί να απαντήσει;) μας οδήγησε σε μεγάλο βαθμό στην χρεοκοπία. Ιδιαίτερα για την υγεία ισχυρίζονται ότι η οικονομική επιβάρυνση ανήλθε στα 85 δις (τα 23 δις από το φάρμακο), δίχως βέβαια να παραθέτουν- σύμφωνα με την αγαπημένη τους τακτική- στοιχεία , αλλά ούτε και ονόματα ερευνητών που απέδειξαν αυτήν την σπατάλη, αλλά επειδή συμφωνεί ο κ. Πολάκης, αυτό τους είναι αρκετό.

Είναι ιδιαίτερη προσεκτική η διατύπωση ότι τα 85 δις είναι οικονομική επιβάρυνση και όχι ζημία του δημοσίου. Αυτό το προσπερνούν γιατί αντιλαμβάνονται ότι πλέον δεν μπορούν να το ισχυρίζονται. (πλήρης απάντηση για τους αναληθείς ισχυρισμούς έχουν δοθεί στην παραπάνω δημοσίευση του Βογιατζή)

Επιπλέον, στους υπολογισμούς τους αθροίζουν και τις ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία και το φάρμακο στην υποτιθέμενη ζημιά. Αλλά, από πότε μπορούμε να ισχυριστούμε ότι οι ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία ή και το φάρμακο συμβάλουν στην χρεοκοπία του δημόσιου τομέα; Με την ίδια λογική θα έπρεπε και η κατανάλωση κρέατος –που αυξήθηκε τρομακτικά αυτήν την περίοδο- να έχει οδηγήσει στην χρεοκοπία του δημοσίου.

Αυτό που δεν θέλουν να αντιληφθούν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ– διότι δεν συνάδει με το αφήγημα τους- είναι ότι το δημόσιο χρεοκόπησε, όχι ο ιδιωτικός τομέας. Και θα πρέπει να αναφερθούν και να αποδείξουν αν υπέστη ζημία το δημόσιο από τις φαρμακευτικές δαπάνες και τις άλλες δαπάνες υγείας και πόσο.

• Σαφέστατα υπήρξε υπέρβαση δαπανών και κατασπατάληση δημόσιου χρήματος και διαφθορά στον τομέα της υγείας. Και είναι σαφέστατα κατακριτέο. Αλλά ποτέ δεν έφθασε στο ύψος που το τοποθετεί ο ΣΥΡΙΖΑ για να εξυπηρετήσει το αφήγημα του. Και ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν συνεχίζεται και σήμερα ;

Μία κορυφαία αντίφαση: ισχυρίζονται οι του ΣΥΡΙΖΑ ότι στην εποχή των μνημονίων μειώθηκε το ΑΕΠ της χώρας κατά 25%. Βέβαια η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η μείωση είναι 21,4%, περίπου 50 δις. (2009 ΑΕΠ =231,583 δις και 2014 ΑΕΠ = 181,991 δις, στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ), αλλά η ουσία δεν αφορά τον ψευδή ισχυρισμό.

• Δεν λαμβάνεται υπόψιν ότι στην μείωση αυτή συνέβαλε και ο περιορισμός της σπατάλης, και ιδιαίτερα στον τομέα της υγείας την εποχή των μνημονίων. Μόνο από τις φαρμακευτικές δαπάνες εξοικονομήθηκαν τουλάχιστον 3 δις και άλλα τόσα περίπου από τις άλλες δαπάνες υγείας.

Τα χρήματα αυτά, που με την μόχλευση στην οικονομία, ανέρχονται σε 8-9 δις θα έπρεπε ή να αφαιρεθούν από το ΑΕΠ της χώρας, το 2009 ή να προστεθούν στο ΑΕΠ του 2014, ώστε να γίνει η σωστή σύγκριση. Κατά συνέπεια αυτή η μείωση του ΑΕΠ ήταν επιθυμητή, έπρεπε να γίνει, εκτός και αν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αντίρρηση. (κανονικά για να υπολογίσουμε την μη επιθυμητή μείωση του ΑΕΠ, θα πρέπει να αφαιρέσουμε και τις υπόλοιπες σπατάλες σε άλλους τομείς του δημοσίου που περιορίστηκαν, ώστε να έχουμε μια αληθινή εικόνα για το τι πραγματικά συνέβη. Πάντως σε καμιά περίπτωση η επιθυμητή μείωση του ΑΕΠ δεν ανήλθε στο 25%.

Show More

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close