Συνεντεύξεις - ΆρθραΦάρμακα

Φάρμακα: Η ευκαιρία που χάνεται…

Τί φάρμακο θα πάρω; Σε τί δόση; Σε όλον τον κόσμο υπάρχουν οργανισμοί που καθορίζουν τους κανόνες της φαρμακοθεραπείας και ακόμα περισσότερο εξασφαλίζουν την ποιότητα των φαρμακευτικών σκευασμάτων ώστε αυτά να βελτιώνουν και να μη χειροτερεύουν τη δημόσια υγεία. Παντού ο βασικός μηχανισμός λειτουργίας των υπηρεσιων που είναι υπεύθυνες για τα φάρμακα και τα τρόφιμα είναι οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι επιτόπου και με πραγματική πρόσβαση στο προιόν και όχι μόνο στα χαρτιά που το συνοδεύουν.

Στην Ελλάδα υπάρχει ο υποστελεχωμένος Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκου. Κάνει ελέγχους; Φυσικά. Κυρίως στα χαρτια και με βάση τα χαρτιά. Οι πραγματικοί έλεγχοι προιόντος είναι αναλογικά ελάχιστοι. Αν στις ΗΠΑ και τη δυτική Ευρώπη σκαει ενα σκάνδαλο καθε τόσο, στην πάντα ημιαποδιοργανωμένη Ελλάδα πως γίνεται και ποτέ δε συμβαίνει κατι;

Μπορούμε να αναστατωνόμαστε όταν ακούμε ότι στις ΗΠΑ του πανίσχυρου FDA που είναι ο αυστηρότερος οργανισμός στον κόσμο, με αφθονία προσωπικού, εργαστηρίων και πόρων, κυκλοφορούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα ένα προβληματικό φαρμακευτικό σκεύασμα, και να λέμε ευτυχώς που αυτό δε συνέβη στην Ελλάδα. Όμως είναι έτσι; Κανείς δεν ξέρει με σιγουριά.

Προσφατα ο FDA εκλεισε ολόκληρο το εργοστάσιο παρότι ανήκει σε μια απο τις μεγαλύτερες πολυεθνικές στο χώρο του φαρμάκου, λόγω παραβιάσεων στη διαδικασία παραγωγής. Φυσικά το φάρμακο αποσύρθηκε απο την αγορά. Αραγε πόσο ασφαλής μπορεί ο Έλληνας ασθενής να αισθάνεται με τις εκατοντάδες φαρμακευτικές εταιρίες που ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια και που οι περισσότερες απ αυτές δεν εχουν ελεγθεί ποτέ πραγματικά;.

Δεν πανε πολλά χρονια που αποσύρθηκε με απόφαση του ΕΟΦ φάρμακο για τον θυροειδή, που έπαιρναν πανω απο 200.000 ανθρωποι, μετά απο κυκλοφορία πολλών μηνών, όχι επειδή εγινε πραγματικός έλεγχος αλλά επειδή μετά από τόσο καιρό αποδείχτηκε ότι ούτε τα χαρτια του δεν ήταν εντάξει. Φυσικά από τοτε εχουν αλλάξει κάποια πραγματα αλλά όποιος πει ότι εχουν αλλάξει αρκετά κάνει λάθος.

Το χειρότερο απ όλα είναι ότι δεκάδες φαρμακευτικές εταιρίες ξεφυτρώνουν και εξαφανίζονται σα μανιτάρια. Δεκάδες σκευάσματα της ίδιας ουσίας κυκλοφορούν στα φαρμακεία. Υπάρχει τάξη, υπάρχει εγγύηση ποιότητας σ’ αυτό το τοπίο;

Αναποφευκτα ενα μεγάλο μέρος της ευθύνης περνά στον γιατρό και κυρίως στον ίδιο τον πολίτη-ασθενή. Το σημαντικότερο σημείο της ιστορίας αυτής είναι ότι το συγκεκριμένο εμπορικό σκεύασμα της συγκεκριμένης εταιρίας δε θα πρεπει να αλλάζει συχνά στον ασθενή. Τα ασφαλιστικά ταμεία προφανώς μπορούν να επιλέξουν οικονομικά συμφέρουσες λύσεις, αλλά μεσα σ αυτές πιθανότατα θα υπάρχουν και υψηλής αλλά και άγνωστης ποιότητας φάρμακα.

Η τυχαία εναλλαγή των εμπορικών συσκευασιών οδηγεί αποδεδειγμένα σε χειρότερο θεραπευτικό αποτέλεσμα καθώς ο ίδιος ασθενής μπορεί να παίρνει θεωρητικά την ίδια φαρμακευτική ουσία αλλά από αλλη εταιρία καθε τόσο. Επιπλέον η όποια προβληματική παρτίδα φαρμάκων θα είναι αδύνατον να εντοπιστεί.

Η αγορά του φαρμάκου σίγουρα δε μπορεί να αυτορυθμιστεί με καθαρούς όρους αγοράς και χρειάζεται τακτικούς και αυστηρούς ελέγχους. Άλλωστε το κόστος για δειγματοληπτικούς ελέγχους είναι αστείο σήμερα. Το δύσκολο δεν είναι η υλοποίηση αλλά η ύπαρξη πολιτικής βούλησης για δράση.

Η υγεία προφανώς και δεν είναι ένα μεταφυσικό αγαθό που στο όνομά του επιτρέπεται κάθε παράλογη νοοτροπία, όπως αυτή που ζήσαμε στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Από την άλλη μεριά όμως, δε θα πρέπει να αφεθεί ένας τυφλός και ερασιτεχνικός οικονομοτεχνικός ακτιβισμός να μειώσει στην πράξη το θεραπευτικό αποτέλεσμα, να αυξήσει τα προβλήματα αντί να τα μειώσει και τελικά να αυξήσει το ίδιο το κόστος.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ στο παρελθόν, ο χώρος του φαρμάκου χρειάζεται τη φροντίδα της πολιτείας. Οχι την προστασία, οχι την επιδότηση, αλλά την δημιουργία ενός σύγχρονου περιβάλλοντος που θα βοηθήσει την ανάπτυξη της φαρμακοβιομηχανίας εξαλείφοντας τις στρεβλώσεις και τις απορρυθμίσεις.

Ο ΕΟΦ είναι κομβικό σημείο στην αναδιάρθρωση αυτή. Αποτελεί το στρατηγικό πλεονέκτημα της Ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας για εξαγωγικές δραστηριότητες απο τη βόρειο Αφρική και την Μέση ανατολή μέχρι την Αμερική, καθώς πολλές χώρες ρυθμίζουν τη φαρμακευτική τους πολιτική με σημείο αναφοράς την Ελλάδα.

farmaka

Αποτελεί όμως επίσης και το καθοριστικό σημείο στήριξης της έρευνας και καινοτομίας στο χώρο, με δυστυχώς αποκαρδιωτικα αποτελέσματα και τραυματικές εμπειρίες για όσους μπαίνουν στην περιπέτεια της ανάπτυξης καινούριων προιόντων ή εκτέλεσης κλινικών μελετών. Ειδικά κλινικές μελέτες που δεν οργανώνονται απο το εξωτερικό είναι σχεδόν πρακτικά αδύνατον να γίνουν.

Έτσι η δυσλειτουργία, η υποεπάνδρωση, η ασάφειες των κανονισμών, και η έλλειψη προγραμματισμού και προβλεψιμότητας μετατρέπουν το στρατηγικό πλεονέκτημα σε τακτικό μειονέκτημα.

Σχετικά Άρθρα

Back to top button