Ειδήσεις Υγείας

Χολολιθίαση: Γιατί κινδυνεύουν περισσότερο οι ασθενείς με νόσο του Crohn;

Η σύνθεσή του είναι κυρίως νερό, χολικά άλατα, χοληστερόλη και χολερυθρίνη και ο ρόλος του είναι η χώνευση των λιπαρών τροφών.

Φυσιολογικά, κατά τη διαδικασία της πέψης η χολή απελευθερώνεται στο δωδεκαδάκτυλο, όπου τα χολικά άλατα διασπούν το λίπος ώστε να είναι εύκολα απορροφήσιμα από τον οργανισμό. Αφού επιτελέσουν το έργο τους, τα χολικά άλατα επαναπορροφώνται για να δημιουργήσουν νέες ποσότητες χολής.

Στη χολή όμως μερικών ανθρώπων -και συνηθέστερα στους παχύσαρκους, σε όσους ακολουθούν πλούσια σε θερμίδες και ραφιναρισμένους υδατάνθρακες διατροφή χωρίς να λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες φυτικών ινών, σε όσους πάσχουν από διαβήτη και μεταβολικό σύνδρομο αλλά και σε όσους μείωσαν απότομα το βάρος τους- υπάρχει υπερβολική ποσότητα από χολικά άλατα, χολερυθρίνη ή χοληστερόλη, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται πέτρες στη χολή, δηλαδή σκληρά σωματίδια, διαφορετικής σύνθεσης και χρώματος.

Υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης λίθων στη χολή αντιμετωπίζουν όσοι υποφέρουν από νόσο του Crohn. Πιο ευάλωτοι είναι εκείνοι τους οποίους η νόσος έχει επηρεάσει τον ειλεό, δηλαδή τα κατώτερα τρία πέμπτα του λεπτού εντέρου.

Σύμφωνα με στοιχεία, οι πιθανότητες να σχηματιστούν χολόλιθοι σ’ αυτούς τους ασθενείς κυμαίνονται μεταξύ 13% έως 34%. Οι αιτίες περιλαμβάνουν τη δυσαπορρόφηση των χολικών αλάτων, την απότομη απώλεια του σωματικού βάρους και την υπερανάπτυξη βακτηριδίων στο πεπτικό σύστημα των ασθενών με τη φλεγμονώδη αυτή νόσο του εντέρου.

«Η δημιουργία χολολίθων είναι συχνή στον γενικό πληθυσμό, όμως οι πιθανότητες ανάπτυξής τους στους ασθενείς που υποφέρουν από τη νόσο του Crohn είναι σχεδόν διπλάσιες. Δεν ισχύει, όμως, το ίδιο για τα άτομα που πάσχουν από ελκώδη κολίτιδα, οι πιθανότητες για τους οποίους συμπίπτουν μ’ αυτές του συνολικού πληθυσμού», σημειώνει ο διδάσκων στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο γενικός χειρουργός Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος

 

 

 

 

 

 

Όπως  εξηγεί ο Δρ. Ξιάρχος, οι πάσχοντες από νόσο του Crohn είναι εύκολο να χάνουν ταχύτατα κιλά εξαιτίας της κατανάλωσης μικρότερων ποσοτήτων τροφής όταν η νόσος βρίσκεται σε έξαρση, με σκοπό τον περιορισμό των συμπτωμάτων. Μια άλλη αιτία είναι ότι στους εν λόγω ασθενείς ενδεχομένως να μην απορροφώνται στο ειλεό τα χολικά άλατα, είτε γιατί έχει αφαιρεθεί χειρουργικά είτε γιατί φλεγμαίνει.

Πάντως η παρουσία λίθων στη χολή δεν συνεπάγεται απαραιτήτως πόνο, γιατί συχνά όσοι πάσχουν από χολολιθίαση είναι ασυμπτωματικοί. Όταν όμως προκαλείται πόνος, αυτός εντοπίζεται στο άνω δεξιό τμήμα της κοιλίας και η έντασή του κυμαίνεται από ήπιος έως σοβαρός.

Απαραίτητη προϋπόθεση για τη διάγνωση της πάθησης είναι η διενέργεια απεικονιστικών εξετάσεων. Το υπερηχογράφημα είναι η πιο διαδεδομένη, οικονομική και αξιόπιστη μέθοδος ελέγχου της παρουσίας χολολίθων. Το ίδιο αξιόπιστες είναι η αξονική και μαγνητική τομογραφία, μόνο που το κόστος διαφέρει σημαντικά. Εάν απαιτηθεί, μπορεί να ζητηθεί από τον ασθενή να υποβληθεί σε χολοσπινθηρογράφημα, ή σε Ενδοσκοπική Παλίνδρομη Χολάγγειο-Παγκρεατογραφία, μια εξέταση που αξιολογεί αλλά και παρέχει τη δυνατότητα θεραπείας.

Σύμφωνα με τον Δρ. Αναστάσιο Ξιάρχο, η θεραπεία είναι στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων χειρουργική, για την απομάκρυνση της χοληδόχου κύστης, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν επιπτώσεις από την αφαίρεσή της.

Σχετικά Άρθρα

Back to top button