Editorial

Editorial: Ένας βιασμός που δεν ομολογήθηκε ποτέ…

Συγκλονισμένη η κοινή γνώμη παρακολουθεί τους μαζικούς βιασμούς και τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις που δέχτηκαν εκατοντάδες γυναίκες στη Γερμανία και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες το βράδυ της Πρωτοχρονιάς.
Το εντυπωσιακό αλλά και το ελπιδοφόρο είναι πως στη Γερμανία οι γυναίκες έσπασαν τη σιωπή τους και κατήγγειλαν το βίαιο γεγονός.

Στην χώρα μας τα στόματα παραμένουν ερμητικά κλειστά στις περιπτώσεις βιασμών. Υπολογίζεται μάλιστα ότι 9 στους 10 βιασμούς δεν καταγγέλλονται ποτέ.
Ο μεγάλος φόβος των γυναικών είναι ο κοινωνικός στιγματισμός, αλλά και η φήμη που θα τις συνοδεύει στο υπόλοιπο της ζωής τους.

Το HealthReport.gr έγινε αυτήκοος μάρτυρας μιας ιστορίας βιασμού που δεν ομολογήθηκε ποτέ

Μια ιστορία που γράφεται σήμερα με την ελπίδα ότι και οι γυναίκες στη χώρα μας θα τολμούν να μιλούν για τις νύχτες τρόμου που μπορεί να ζήσουν. Μόνο έτσι θα μπορέσουν οι ίδιες να προχωρήσουν στη ζωή τους, αλλά και να ανακόψουν τις αρρωστημένες διαθέσεις των βιαστών…

Νύχτα τρόμου στα 19…

Η Ελένη Γ. ήταν μόλις 19 χρονών. Ζούσε τον πρώτο της χρόνο στην Αθήνα. Φοιτήτρια από την επαρχία και με λιγοστά χρήματα στη τσέπη, αποφάσισε να ψάξει για δουλειά. Όμορφο κορίτσι γαρ, οι πόρτες άνοιγαν με σχετική ευκολία.

Έφευγε όμως σύντομα από όλες τις δουλειές, είτε γιατί οι εργοδότες της ήθελαν να κλέψουν κάτι από την υπερεργασία της είτε γιατί τη…γλυκοκοίταζαν με άλλες προθέσεις.
Κάποια στιγμή όμως έλαχε να στεριώσει σε μια δουλειά. Τα χρήματα καλά, οι συνθήκες άρτιες.

Σε ένα γραφείο θα απασχολούνταν όλη μέρα και κάπου κάπου μπορεί να χρειαζόταν να επισκεφθεί και τα οικόπεδα και τις οικοδομές που πουλούσε η κτηματομεσιτική εταιρεία.
Όμως η μέρα αυτή, για να επισκεφθεί τη γη που ήταν προς πώληση, έφθασε σχετικά γρήγορα. Λίγες ημέρες μετά την πρόσληψή της ο εργοδότης την ενημερώνει πως πρέπει να μεταβεί σε κοντινό νησί για να δούνε μαζί τι γίνεται με τις πωλήσεις.

«Μου φάνηκε περίεργο. Είχα κακό ένστικτο αλλά σε εκείνη την ηλικία που να φανταστώ ότι έπρεπε να το εμπιστευτώ» περιγράφει η ίδια σήμερα.

Η συνέχεια θυμίζει μάλλον ταινία τρόμου.
Η Ελένη βρέθηκε στο νησί με τον 60αρη εργοδότη της. «Θα χρειαστεί να μείνουμε το βράδυ» την ενημέρωσε αιφνιδίως. Τότε ήταν που άρχισε να ανησυχεί πραγματικά. Μόλις 19 χρονών άλλωστε…
Η μαύρη συνέχεια ήρθε στο απομακρυσμένο ξενοδοχείο που είχε φροντίσει να κλείσει ο ίδιος προφανώς αρκετά νωρίτερα.

Η φοβισμένη Ελένη όταν δέχτηκε την επίθεση δεν μπόρεσε να αντιδράσει. «Δεν έβγαινε ούτε η φωνή μου από το φόβο» λέει σήμερα. «Ήθελα να ουρλιάξω και δεν μπορούσα. Σκεφτόμουν συνέχεια να πιάσω μια λάμπα που είχε δίπλα στο κομοδίνο μου. Ούτε αυτό μπόρεσα να κάνω» αφηγείται και τα μάτια της βουρκώνουν.
Ο φόβος όμως την κυρίευσε και στη συνέχεια.

βιασμός

Επέστρεψε μόνη στην Αθήνα χωρίς χρήματα στην τσέπη. Περπάτησε από το απομακρυσμένο σημείο του νησιού, μέσα στα σκοτάδια, για να μπορέσει να προσεγγίσει το λιμάνι. Ο καιρός ήταν κρύος. Χειμώνας γαρ. Περαστικοί ούτε για δείγμα.

Στο λιμάνι, κουρελιασμένη ψυχικά και σωματικά, μπήκε στο πρώτο πλοίο σαν λαθρεπιβάτης χωρίς εισιτήριο.
Ήταν άλλωστε το λιγότερο που μπορούσε να σκεφτεί.
Όταν επέστρεψε στο σπίτι της στην Αθήνα, ταπεινωμένη, πληγωμένη και γεμάτη τραύματα ψυχικά και σωματικά, δε βρήκε ποτέ το κουράγιο…

Όχι μόνο δεν κατήγγειλε τα όσα συνέβησαν τη νύχτα του τρόμου, αλλά αντίθετα έμεινε κλεισμένη στο σπίτι της για μέρες, μέχρι να περάσει ο φόβος από τη «νύχτα της ντροπής» όπως νόμιζε τότε…
Σήμερα, λέει η Ελένη Γ., πως αν είχε το ίδιο μυαλό, θα λειτουργούσε διαφορετικά. Θα πήγαινε στην αστυνομία, στο νοσοκομείο, στη δικαιοσύνη…

Έτσι δε θα χρειαζόταν να περνά κάθε Πέμπτη βράδυ στον καναπέ του ψυχολόγου της, αναζητώντας το δικό της δρόμο σωτηρίας για έναν βιασμό που δεν ομολόγησε ποτέ…

Ελένη ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη

Σχετικά Άρθρα

Back to top button