EditorialΚΟΡΟΝΟΪΟΣΠολιτική ΥγείαςΡεπορτάζ υγείας

Editorial: Διαχείριση πανδημίας για γέλια και για κλάματα – Πώς ο τουρισμός «γονάτισε» τους Έλληνες

Της Δήμητρας Ευθυμιάδου

Ότι η πανδημία ήταν ένα πρωτόγνωρο γεγονός διαχείρισης για όλες τις κυβερνήσεις του πλανήτη και για τα συστήματα υγείας, είναι γνωστό.
Ότι η διαχείριση που έγινε στο πρώτο κύμα στη χώρα μας από την κυβέρνηση ήταν επιτυχημένη, είναι επίσης γνωστό.
Ότι η αντιπολίτευση και ειδικά η αξιωματική που έχει και τη μεγαλύτερη ευθύνη, τον πρώτο χρόνο της πανδημίας καταπιανόταν με άλλα ζητήματα ελάσσονος σημασίας (περί «πατέντες εμβολίων» και άλλα τέτοια …δεινά), είναι επίσης γνωστό.

Πλέον όμως είναι γνωστό ότι η διαχείριση από την κυβέρνηση του 2ου, του 3ου και του 4ου κύματος είναι για γέλια και για κλάματα.
Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς ότι η κατάσταση με τον κορονοϊό είναι πλέον ανεξέλεγκτη σε όλα τα επίπεδα.

Η διασκέδαση

Ξεκινώντας με τα απλά και βασικά που αφορούν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού: η εστίαση και η διασκέδαση.
Η κυβέρνηση κατόρθωσε να βάλει λουκέτο στη χώρα με ένα εξάμηνο lockdown, φέρνοντας αντιμέτωπους με το φάσμα της καταστροφής χιλιάδες επιχειρηματίες στη χώρα μας. Ταυτόχρονα κατόρθωσε να φέρει σε ψυχολογική ασφυξία και χιλιάδες πολίτες που επί 6 μήνες δεν μπορούσαν να πάρουν ανάσα από την εσώκλειστη ζωή και εργασία.

copyright: Pixabay

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση σχεδίαζε, χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση από την αντιπολίτευση, να ποντάρει τα πάντα στον τουρισμό, ο οποίος κατά τις προβλέψεις της θα πήγαινε μακράν καλύτερα από τον πρώτο χρόνο της πανδημίας.
Έτσι θα σωζόταν η χώρα.

Στο μεταξύ όμως οι κάτοικοι της χώρας ετούτης περίμεναν εναγωνίως να ξεκινήσουν οι διάφορες δραστηριότητες για να ανασάνουν, εξαρτώμενοι όμως πλήρως από τους τουρίστες, πότε θα έρθουν εκείνοι δηλαδή για να ανοίξει η εστίαση και να μπορέσουν και αυτοί να βγουν από τα σπίτια τους. Ωσάν να ήταν πολίτες δεύτερης κατηγορίας…

Όταν λοιπόν άνοιξε η χώρα, όπως απεδείχθη άρον άρον για λόγους τουρισμού και χωρίς να είναι ικανοποιητική η επιδημιολογική εικόνα, ξεκίνησε η επόμενη καταστροφή: το 4ο κύμα της υγείας και της οικονομικής καταστροφής.

Γιατί ποια άλλη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «μέγιστη καταστροφή» από το να ετοιμάσεις την επιχείρηση σου η οποία είναι κλειστή εδώ και καιρό, επενδύοντας τα λιγοστά χρήματα που έχεις και φορτώνοντας τα ταμεία σου και με άλλα χρέη στα ήδη υπάρχοντα από το πρώτο έτος της πανδημίας;

Κάπως έτσι λειτούργησαν οι κυβερνώντες. Άνοιξαν τον τουρισμό άρον άρον χωρίς προετοιμασία και χωρίς ελέγχους και τώρα αναρωτιούνται γιατί στα νησιά επικρατεί συνωστισμός στα κέντρα διασκέδασης και στα μπαρ, γιατί γίνονται πάρτι, γιατί οι πολίτες συναθροίζονται; Γιατί άραγε; Μήπως γιατί η ίδια η πολιτεία έδωσε το πράσινο φως να ανοίξει ξανά η εστίαση και τα νυχτερινά μαγαζιά χωρίς να βάλει συγκεκριμένους κανόνες και μέτρα προστασίας;

Διότι εάν είχαν μπει από την αρχή και ξεκάθαρα οι κανόνες περί καθήμενων κ.λ.π. δεν θα χρειαζόταν καν η κυβέρνηση να …επανανακοινώσει τα ίδια μέτρα. Διότι κάπου θολά και εν μέσω άλλων περιορισμών το μέτρο με τους καθήμενους υπήρχε από τον Μάιο. Από τότε δηλαδή που ξεκίνησε και πάλι η εστίαση. Άλλα προφανώς με το φόβο μην είναι μέτρο αποτρεπτικό για τους τουρίστες, είχε χαθεί στη …μετάφραση και ανάμεσα σε άλλα μέτρα.

Τώρα στέκονται απλά ενεοί και αναρωτιούνται για την ανεξέλεγκτη κατάσταση. Ενίοτε επιρρίπτουν και ευθύνες στους πολίτες που δεν ξέρουν να διασκεδάσουν και χορεύουν όρθιοι ακόμη και στους γάμους…

Όσο για τους ελέγχους, από την ημέρα που άνοιξε η τουριστική περίοδος, ήταν …είδος προς εξαφάνιση. Μόνο όταν ο κόμπος έφθασε στο χτένι και τα κρούσματα πήραν την ανιούσα, ξεκίνησαν και πάλι τα τοπικά lockdown. Βέβαια ουδείς ρωτά τα νησιά και τις επιχειρήσεις που άνοιξαν και πλέον αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, το ψυχικό και οικονομικό κόστος που θα πληρώσουν τους επόμενους μήνες.

Ούτε αναρωτιέται κανείς πόσοι εργαζόμενοι θα βρεθούν και πάλι στο χείλος της ανεργίας.
Ούτε κανείς σκέφτεται βέβαια τους χιλιάδες πολίτες που είχαν κάνει αποταμιεύσεις εν μέσω πανδημίας για να μπορέσουν να ξεκουραστούν στις διακοπές τους με λίγο διασκέδαση μετά από το εξάμηνο lockdown, αλλά και τον 1,5 χρόνο της πανδημίας.

Αυτά είναι ψηλά γράμματα για τους ενοίκους του Μεγάρου Μαξίμου.
Και δεν ήρθε ακόμη και ο χειμώνας…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Editorial: Μήπως είσαι κανένας ανεμβολίαστος;

Σχετικά Άρθρα

Back to top button